گام جدید چین برای ساخت پایگاه روی مریخ

بررسی جدید پژوهشگران چینی، امکان تولید الیاف از خاک مریخ را تایید کرده است که نشان می‌دهد روش استفاده از منابع در محل را می‌توان در ساخت پایگاه‌های آینده مریخ محقق کرد.

گروهی از پژوهشگران «موسسه فنی فیزیک و شیمی سین‌کیانگ» (XTIPC) زیرمجموعه «آکادمی علوم چین» (CAS) با همکاری موسسات گوناگون از جمله «موسسه ژئوشیمی» (Institute of Geochemistry) و «دانشگاه چینی هنگ‌کنگ» (CUHK) با موفقیت خاک مریخ را شبیه‌سازی کردند. آنها این کار را با استفاده از بازالت به‌دست‌آمده از زمین انجام دادند و خاک شبیه‌سازی‌شده مریخ را تولید کردند.

به نقل از چاینا تکنولوژی نیوز، این گروه پژوهشی تأثیر عواملی مانند گرانش کم مریخ و جو منحصربه‌فرد آن را که با فشار کم و جو بی‌اثر مشخص می‌شود، بر فرآیند تولید و عملکرد الیاف تحلیل کردند.

یافته‌های این پژوهش، امکان تولید الیاف پیوسته با قطر قابل کنترل را از خاک مریخ تایید می‌کند. «ما پنگچنگ» (Ma Pengcheng) سرپرست این گروه پژوهشی گفت: این الیاف را می‌توان در تهیه مواد کامپوزیت تقویت‌شده با الیاف استفاده کرد که ارزش کاربردی مهمی را برای استفاده از خاک مریخ در ساخت پایگاه‌های مریخی آینده دارند.

پنگچنگ و گروهش مدت‌هاست که به مطالعه و بررسی کاربرد الیاف بازالت با کارایی بالا می‌پردازند. پنگچنگ ادامه داد: اگرچه نمونه‌های فیزیکی خاک مریخ در حال حاضر در دسترس نیست، اما بازالت که به طور گسترده در زمین یافت می‌شود، از نظر ترکیب شیمیایی، ترکیب معدنی و رفتار ذوبی بسیار شبیه به خاک مریخ است.

این گروه پژوهشی در سال‌های اخیر، آزمایش‌های گسترده‌ای را با استفاده از بازالت برای شبیه‌سازی خاک مریخ انجام داده‌اند که نشان می‌دهد خاک شبیه‌سازی‌شده مریخ را می‌توان در دمای ۱۳۶۰ درجه سلسیوس به طور کامل ذوب کرد؛ بدون اینکه در طول فرآیند ذوب-خنک‌شدن، بارش کریستالی آشکاری رخ دهد.

براساس این نتایج تجربی، پژوهشگران از روش «melt-drawing» برای تولید الیاف از خاک مریخ استفاده کردند. پس از تحلیل بیشتر مشخص شد که سرعت کشش کمتر، ساختار اتمی متراکم‌تری را در الیاف خاک پدید می‌آورد که مقاومت آنها را در برابر آسیب‌های بیرونی افزایش می‌دهد و خواص مکانیکی آنها را بهبود می‌بخشد.

منبع: ایسنا

چرا مریخ جو خود را از دست داده است؟

دانشمندان پاسخی برای این سوال که چرا مریخ جو خود را از دست داده، پیدا کرده اند.

مریخ وقتی میلیارد‌ها سال پیش جو خود را از دست داد، از سیاره‌ای که می‌توانست از حیات پشتیبانی کند، به دنیای بیابانی سرد تبدیل شد.

اما دقیقاً اینکه چه اتفاقی برای هوای غلیظی که سیاره سرخ را احاطه کرده بود، رخ داد، دانشمندان را برای چندین دهه متحیر کرده است.

اکنون محققان موسسه فناوری ماساچوست (MIT) در ایالات متحده معتقدند که پاسخ ممکن است پنهان یک جواب ساده باشد و آن اینکه این جو در خاک رس غنی از آهن سیاره فرو رفته است.

آنها پیشنهاد می‌کنند که بیشتر اتمسفر از دست رفته مریخ در حدود ۳.۵ میلیارد سال پیش توسط پوسته سیاره - به شکل متان - جذب شده است.

محققان گفتند که این موضوع این امیدواری را افزایش می‌دهد که روزی، متان ذخیره شده در گل مریخ بتواند بازیابی شود و به عنوان سوخت در ماموریت‌های آینده بین مریخ و زمین مورد استفاده قرار گیرد.

الیور جاگوتز، استاد زمین شناسی در بخش زمین، جو و علوم سیاره‌ای در MIT توضیح داد: این متان ممکن است در آینده به عنوان منبع انرژی در مریخ وجود داشته باشد و احتمالاً از آن استفاده شود.

اعتقاد بر این است که مریخ زمانی دارای اتمسفر غلیظ، آب مایع و میدان مغناطیسی قوی بوده است - شرایط اساسی که باعث شکوفایی حیات در زمین می‌شود.

محققان ادعا می‌کنند که با گذشت زمان، آب در مریخ از میان سنگ‌ها نفوذ کرد و یک واکنش زنجیره‌ای آهسته ایجاد کرد که دی اکسید کربن را از جو بیرون کشید و آن را به متان، شکلی از کربن تبدیل کرد.

دکتر جاشوا موری که اخیراً از رشته مهندسی برق و الکترونیک دانشگاه MIT فارغ التحصیل شده است، افزود: در این برهه از تاریخ مریخ، ما معتقدیم که دی اکسید کربن در همه جا، در هر گوشه و شکافی وجود دارد و آبی که از میان صخره‌ها تراوش می‌کند پر از دی اکسید کربن است.

محققان گفتند که آب ابتدا با یک ماده معدنی غنی از آهن به نام پریدوت که در مریخ فراوان است واکنش نشان داده و اکسید آهن تشکیل می‌دهد و رنگ نارنجی مایل به قرمز را به این سیاره می‌دهد.

آنها افزودند که این فرایند به مولکول‌های هیدروژن آزاد آب اجازه می‌دهد تا با دی اکسید کربن ترکیب شوند و متان را تشکیل دهند.

در همین حال، محققان گفتند که الیوین به آرامی در طول زمان به نوعی خاک رس غنی از آهن به نام اسمکتیت تبدیل شده است.

تحقیقات قبلی این تیم نشان داد که اسمکتیت می‌تواند کربن را برای میلیارد‌ها سال ذخیره کند.

محققان محاسبه کردند که اسمکتیت در سیاره سرخ می‌تواند معادل ۸۰ درصد جو مریخ اولیه را حمل کند.

دکتر موری افزود: ما دریافتیم که تخمین‌های حجم رس جهانی در مریخ با بخش بزرگی از دی اکسید کربن عنصری در مریخ که به‌عنوان ترکیبات آلی در پوسته غنی از رس جدا شده است، مطابقت دارد.

منبع: ایندیپندنت

هشدار کارشناسان آب و هوا درباره سرعت تغییر شرایط در زمین

تعداد زیادی از کارشناسان آب و هوا بر این باورند که سرعت تغییر شرایط در زمین واقعاً ترسناک شده و عصر هرج و مرج آب و هوا در آستانه فرا رسیدن است.

در بخش اول از پنجمین گزارش که در ۲۷ سپتامبر ۲۰۱۳ منتشر شد، پانل بین المللی تغییرات آب و هوا پیش بینی کرد که گرمایش زمین تا سال ۲۱۰۰ از ۰.۳ به ۴.۸ درجه سانتیگراد افزایش خواهد یافت.

کارشناسان پیشروی بین المللی آب و هوا پیش بینی می‌کنند که بشریت در آینده بیشتر با رویداد‌های شدید آب و هوایی مواجه خواهد شد، مگر این که بتواند در آینده قابل پیش بینی انتشار گاز‌های گلخانه‌ای را به میزان قابل توجهی کاهش دهد.

از جمله محققان دانشگاه هاروارد و واشنگتن هستند که در سال ۲۰۲۳ هشدار دادند که وضعیت دمای زمین تا پایان این قرن بدتر خواهد شد، تا جایی که برای زندگی میلیارد‌ها نفر در نقاط مختلف کره زمین خطرناک خواهد شد. گرمای مرگبار در اروپا و آمریکای شمالی رایج خواهد شد که در آن شرایط حضور در فضای باز برای سلامتی و زندگی خطرناک خواهد بود.

سرگئی اوگورودنیکوف، آکادمیک روسی، متخصص در امور زیست محیطی و سیستم‌های حمایت از زندگی، خاطرنشان می‌کند که ۹۷ درصد از نشریات آب و هوایی در مورد گرمایش جهانی صحبت می‌کنند، میانگین دمای سالانه در این سیاره در حال افزایش است و به همین دلیل سطح اقیانوس‌های جهان و سطح آب از سال ۱۹۰۰ تا ۲۰۱۶ بین ۱۶ تا ۲۱ سانتی متر افزایش یافته است.

گزارش بین‌المللی تغییر اقلیم نشان می‌دهد که علاوه بر افزایش بی‌سابقه نرخ دما تا سال ۲۱۰۰، یخ‌های قطب شمال تا قبل از اواسط قرن جاری به طور کامل ذوب می‌شوند که منجر به افزایش قابل‌توجه سطح آب اقیانوس‌های جهان خواهد شد.

یک مطالعه جدید توسط محققان مؤسسه تحقیقات تأثیر آب و هوا پوتسدام آلمان بیان کرد که تغییرات آب و هوا در ۲۵ سال آینده درآمد جهانی آینده را حدود ۱۹ درصد کاهش می‌دهد و در عین حال نشان می‌دهد که فقیرترین مناطق و کمترین طرف‌های مسئول گرمایش جو بزرگترین ضربه مالی را متحمل خواهند شد.

زیان‌های اقتصادی ناشی از تغییرات آب و هوایی توسط این دانشمندان تا سال ۲۰۴۹ سالانه حدود ۳۸ تریلیون دلار تخمین زده می‌شود.

لئونی وینز، دانشمند آب و هوا که در این مطالعه شرکت کرد، گفت: تحلیل ما نشان می‌دهد که تغییرات آب و هوا طی ۲۵ سال آینده، تقریباً در همه کشور‌های جهان و همچنین در کشور‌های بسیار توسعه‌یافته مانند آلمان و ... خسارت اقتصادی عظیمی را در پی خواهد داشت. ایالات متحده با میانگین درآمد کمتر هر کدام ۱۱ درصد و فرانسه با ۱۳ درصد پیش بینی می‌شود.

این مطالعه آلمانی پیش بینی کرد که فقیرترین کشور‌های جهان به میزان ۶۱ درصد بیشتر از ثروتمندترین کشور‌ها از درآمد خود را از دست بدهند.

متیو وپن مایر، اقتصاددان American Future Resources نیز پیش بینی می‌کند که حوادث آتش سوزی فاجعه بار تا سال ۲۱۰۰ تا ۵۰ درصد در سطح جهان افزایش می‌یابد.

یک مطالعه تخصصی منتشر شده در مجله علمی معتبر The Lancet بیان کرد که گرم شدن زمین باعث مرگ بیشتر مردم خواهد شد و اگر دمای هوا به میزان ۳ درجه سانتیگراد بالاتر از میزان کنونی باشد، سالانه ۱۲۹۰۰۰ نفر بر اثر گرما جان خود را از دست خواهند داد.

این مطالعه پیش بینی می‌کند که مرگ و میر ناشی از دمای بالای روز در اروپا تا پایان قرن سه برابر شود و در کشور‌های جنوب اروپا مانند ایتالیا، یونان و اسپانیا، این تعداد ممکن است به طور نامتناسبی زیاد شود و تعداد کل سالانه مرگ و میر ناشی از سرما و گرما در اروپا ممکن است از ۴۰۷۰۰۰ نفر در سال ۲۱۰۰ به ۴۵۰۰۰۰ نفر برسد، حتی اگر رهبران جهان به هدف خود برای محدود کردن گرمایش زمین به ۱.۵ درجه سانتیگراد برسند.

یک کشف غیر عادی درباره کهکشان‌های اقماری

یک پژوهش ۱۲ ساله جدید روی کهکشان‌های گروه محلی نشان می‌دهد که منظومه کهکشان‌های اقماری کوچک و در حال گردش در راه شیری کاملا غیرعادی است.

پروژه «SAGA» توسط گروه کوچکی از ستاره‌شناسان انجام می‌شود تا بدانند کهکشان راه شیری و مجموعه کوچک کهکشان‌های اقماری کوتوله چگونه با سایر منظومه‌های کهکشانی مقایسه می‌شوند.

به نقل از اسپیس، «مارلا گها» (Marla Geha) استاد نجوم و فیزیک «دانشگاه ییل» (Yale University) و یکی از بنیانگذاران پروژه SAGA گفت: جمعیت اقماری کهکشان راه شیری یک ترکیب منحصربه‌فرد از کهکشان‌های اقماری کوچک است که فقط ستاره‌های قدیمی‌تر را در خود جای داده‌اند و دو کهکشان اقماری بزرگ که فعالانه در حال تشکیل دادن ستاره‌های جدید هستند.

این دو کهکشان اقماری بزرگ، ابر‌های ماژلانی بزرگ و کوچک هستند که به اختصار LMC و SMC نامیده می‌شوند. این دو کهکشان اقماری بزرگ‌ترین نمونه‌های نوع خود در خانواده راه شیری هستند و می‌توان آنها را به راحتی با چشم غیر مسلح از نیم‌کره جنوبی زمین مشاهده کرد. بیشتر ۵۹ کهکشان ماهواره‌ای دیگر کهکشان راه شیری، بسیار کم‌نور هستند و برای شناسایی آنها به «تلسکوپ فضایی هابل» یا تلسکوپ‌های بزرگ زمینی نیاز است.

پروژه SAGA یک سرشماری را از ۱۰۱ کهکشان مشابه از نظر اندازه و جرم به کهکشان راه شیری انجام داد و در مجموع میزبان ۳۷۸ کهکشان اقماری بود. تعداد کهکشان‌های اقماری مرئی در هر کهکشان میزبان از صفر تا ۱۳ متغیر بود.

یک کشف غیر عادی درباره کهکشان‌های اقماری
یک کهکشان از نوع راه شیری که کهکشان‌های اقماری آن برجسته شده‌اند
«یائو یوآن مائو» (Yao-Yuan Mao) پژوهشگر «دانشگاه یوتا» (U of U) و از بنیانگذاران SAGA گفت: اگر وجود ابر ماژلانی بزرگ را در نظر بگیرید، به نظر می‌رسد کهکشان راه شیری میزبان کهکشان‌های اقماری کمتری است، زیرا روند کشف‌شده توسط SAGA این است که اگر حداقل یک کهکشان از نوع ماژلانی به دور کهکشان‌های میزبان بچرخد، کهکشان‌های میزبان به طور کلی دارای کهکشان‌های اقماری بیشتری هستند.

با وجود این، کهکشان‌های بدون نوع ماژلانی، کهکشان‌های اقماری کمتری دارند. یک توضیح این است که ابر‌های ماژلانی اخیرا به خانواده راه شیری اضافه شده‌اند. به عنوان مثال، پژوهشی که در سال ۲۰۰۷ توسط «گورتینا بسلا» (Gurtina Besla) پژوهشگر «رصدخانه استوارد» (Steward Observatory) در آریزونا انجام شد، نشان داد که ابر‌های ماژلانی اولین بازدیدکنندگانی هستند که سه میلیارد سال گذشته در دام گرانش کهکشان راه شیری افتادند؛ بنابراین براساس روند مشاهده‌شده توسط SAGA، پیش از رسیدن ابر‌های ماژلانی انتظار نمی‌رفت کهکشان راه شیری دارای کهکشان‌های اقماری درخشان باشد. فرض بر این است که کهکشان‌های دیگر از نوع ماژلانی در سایر منظومه‌های اطراف کهکشان میزبان خود شکل گرفته‌اند.

به علاوه، کهکشان‌های ماژلانی به خودی خود بسیار نادر هستند. پژوهش انجام‌شده در سال ۲۰۱۲ به سرپرستی «آرون روباتام» (Aaron Robotham) پژوهشگر «دانشگاه استرالیای غربی» (UWA) نشان داد که تنها سه درصد از کهکشان‌های مارپیچی مشابه راه شیری دارای نمونه‌هایی از نوع ابر ماژلانی هستند.

ستاره‌شناسان در جدیدترین اطلاعات منتشرشده از SAGA، اطلاعات دیگری را نیز درباره کهکشان‌های اقماری کوتوله یاد گرفتند. برای مثال، آنها دریافتند هرچه یک کهکشان اقماری به کهکشان میزبان خود نزدیک‌تر باشد، احتمال اینکه میزان ستاره‌زایی ماهواره صفر یا نزدیک به آن باشد، بیشتر می‌شود. هرچه کهکشان اقماری به کهکشان میزبان نزدیک‌تر باشد، در عمق بیشتری از چاله گرانش میزبان و هاله ماده تاریک فرومی‌رود و به همه تشعشعات ساطع‌شده از ستاره‌های داغ و جوان یا انفجار‌های ابرنواختر که می‌توانند گاز ستاره‌ساز را از یک کهکشان اقماری در حال گردش خارج کنند، نزدیک‌تر است.

ستاره‌شناسان توقف تشکیل ستاره در یک کهکشان را «خاموش شدن» می‌نامند و یافته‌های SAGA مستقیما خاموش شدن را به محیط اطراف کهکشان میزبان مرتبط می‌کنند. بیشتر کهکشان‌های اقماری کهکشان راه شیری خاموش شده‌اند و حداقل تا حدی به همین دلیل است که بسیار کم‌نور هستند، زیرا نتوانسته‌اند ستاره‌های زیادی را تشکیل دهند. همچنین، نتایج SAGA نشان می‌دهد که کهکشان‌های خاموش‌شده باید در محیط‌های ایزوله‌تر باشند، نه در منظومه‌های مملو از سایر کهکشان‌های اقماری که می‌توانند با آنها تعامل داشته باشند و تشکیل ستاره‌های بیشتری را در آنها تحریک کنند.

کهکشان‌های اقماری کوتوله در هاله بزرگ ماده تاریک که همه کهکشان‌های بزرگ را احاطه کرده است، وجود دارند. این هاله به عنوان چارچوب گرانشی برای تشکیل کهکشان‌ها عمل می‌کند. کهکشان‌های کوتوله، عناصر سازنده کهکشان‌های میزبان خود هستند. مدل شکل‌گیری سلسله‌مراتبی کهکشان‌ها که توسط مدل استاندارد کیهان‌شناسی توصیف شده است و در آن کهکشان‌های بزرگ‌تر از کهکشان‌های کوچک تشکیل می‌شوند، پیش‌بینی می‌کند که در واقع باید تعداد بیشتری از کهکشان‌های اقماری کوتوله در اطراف کهکشان راه شیری وجود داشته باشد که بیش از تعداد شناسایی‌شده کنونی هستند.

این که کهکشان‌های گمشده کجا هستند هنوز یک راز باقی مانده است، اما دانشمندان با نمونه‌برداری و مطالعه کهکشان‌های کوتوله در اطراف کهکشان‌های دیگر می‌توانند درباره هاله‌های ماده تاریک اطراف کهکشان‌های دیگر، تأثیر آنها بر شکل‌گیری و تکامل کهکشان‌ها و محل پنهان شدن کهکشان‌های اقماری کوچک بیاموزند.

این پژوهش در «The Astrophysical Journal» به چاپ رسید.

منبع: ایسنا

هوش مصنوعی چه کمکی به اخترشناسان می‌کند؟

هوش مصنوعی به اخترشناسان کمک می‌کند تا پارامتر‌های اساسی جهان را درک کنند. یک گزارش تازه توضیح داده است که اختر شناسان در حال حاضر از هوش مصنوعی برای دستیابی به دقت بی سابقه‌ای در درک پارامتر‌های اساسی جهان بهره می‌برند، به گونه‌ای که محققان مرکز اخترفیزیک محاسباتی موسسه Flatiron در شهر نیویورک از هوش مصنوعی برای محاسبه پنج مورد از پارامتر‌های کیهانی استفاده کرده اند. کشف تنظیمات کیهان لیام پارکر، ستاره شناس مرکز اخترفیزیک محاسباتی و یکی از نویسندگان این مطالعه، توضیح داد که پنج پارامتر کیهان شناسی مورد بحث مانند دستورالعمل‌های عملیاتی کیهان هستند. تیم تحقیقاتی برای تعیین این پارامتر‌ها با دقت استثنایی از هوش مصنوعی استفاده کردند تا داده‌های بیش از ۱۰۰۰۰۰ کهکشان را تجزیه و تحلیل کنند که به عنوان بخشی از بررسی آسمان دیجیتال اسلون (SDSS) مشاهده شده‌اند، این بررسی در کیهان‌شناسی مفید است؛ زیرا با بررسی نحوه توزیع کهکشان‌ها در فضا به نقشه‌برداری جهان کمک می‌کند. به حداکثر رساندن کارایی داده‌ها استفاده از هوش مصنوعی به این تیم اجازه داد تا بینش‌های دقیقی را از داده‌های Sloan Digital Sky Survey استخراج کنند، وظیفه‌ای که قبلاً به دلیل حجم عظیم اطلاعات و محدودیت‌های روش‌های تحلیل سنتی مقدور نبود یا سخت بود. این تیم با استفاده از هوش مصنوعی توانسته است مرز‌های آنچه را که این نظرسنجی‌ها می‌توانند فاش کنند، افزایش دهد و روشی مقرون‌به‌صرفه‌تر برای استخراج دانش ارزشمند از داده‌های پیچیده ارائه کند. آموزش هوش مصنوعی برای دقت این فرآیند شامل آموزش مدل هوش مصنوعی بر روی ۲۰۰۰ جهان شبیه‌سازی شده بود که هر کدام با تنظیمات کیهانی متفاوت بودند و بر روی داده‌های واقعی از بررسی نوسانات باریون برای SDSS اعمال شد، که نتایج آن چشمگیر بوده است که مهمترین آن ها این است که هوش مصنوعی عدم قطعیت در اندازه گیری خوشه بندی جهان را در مقایسه با روش‌های سنتی بیش از نصف کاهش داد. این دستاورد مشابه انجام تحلیل‌های سنتی با چهار برابر داده است که کارایی داده‌ها را تا حد زیادی افزایش می‌دهد. تاثیر بر اسرار کیهانی پیشرفت هوش مصنوعی در کیهان‌شناسی نه تنها در مورد بهبود روش‌های موجود، بلکه در مورد پرداختن به پرسش‌های کلیدی کیهان‌شناسی، «تانسور هابل» است که به اختلاف بین تخمین‌های مختلف ثابت هابل اشاره دارد. معیار انبساط دقت بهبود یافته توسط هوش مصنوعی در حل این تنش و پیشبرد درک ما از جهان بسیار مهم است. با ظهور نظرسنجی‌های جدید مانند بررسی اقلیدس اروپایی، تکنیک‌های مبتنی بر هوش مصنوعی توسعه‌یافته توسط تیم CCA در استخراج حداکثر ارزش از این مجموعه‌های جدید داده‌ها مفید خواهد بود و توانایی تجزیه و تحلیل و تفسیر کارآمد مقادیر زیادی از داده‌های کیهانی نشان‌دهنده جهش بزرگ در تلاش ما برای درک ویژگی‌های اساسی جهان است. منبع: الیوم السابع

سیارکی به اندازه ۲ زمین فوتبال در حال نزدیک شدن به زمین

طبق‌ داده های پروژه تلسکوپ مجازی ناظران آسمان قادر خواهند بود سیارک ON2024 را ببینند.

طبق‌ داده های پروژه تلسکوپ مجازی، طی چند هفته آینده، ناظران آسمان قادر خواهند بود سیارک ON2024 را هنگام عبور از زمین در فاصله‌ای نزدیک، اما ایمن ببینند.

این سیارک حداقل ۷۲۰ فوت عرض یا تقریباً طول دو زمین فوتبال دارد و زمانی که در ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۴ به ما نزدیک شود از نیمکره شمالی قابل مشاهده خواهد بود.

این سیارک از فاصله یک میلیون کیلومتری (حدود ۶۲۰۰۰۰ مایل) یا حدود ۲.۶ برابر فاصله زمین و ماه از نزدیکی زمین می‌گذرد، اگرچه این فاصله ممکن است بسیار زیاد به نظر برسد؛ اما از نقطه نظر نجومی بسیار نزدیک است. با این حال، این گذرگاه امن است و هیچ تهدیدی برای زمین ندارد.

پروژه تلسکوپ مجازی اعلام کرده است که رویکرد مشابهی به طور متوسط هر ۱۰ سال یک بار اتفاق می‌افتد.

این سیارک که از نیمکره شمالی قابل مشاهده است، منظره‌ای نادر و خیره کننده را برای اخترشناسان و علاقه‌مندان به نجوم فراهم می‌کند. ناظران آسمان می‌توانند عبور آن را از ۱۵ سپتامبر در ساعت ۲:۳۰ بعد از ظهر به وقت شرقی از طریق پخش زنده تلسکوپ مجازی از طریق اینترنت تماشا کنند.

با آسمان صاف می‌توان با کمک تلسکوپ و دوربین دوچشمی قدرتمند نیز آن را رصد کرد.

دانشمندان ناسا می‌گویند که پرواز سیارک ON2024 در نزدیکی زمین یک فرصت ارزشمند برای جمع آوری داده‌های مهم در مورد ترکیب، سرعت، دوره چرخش و مسیر مداری آن است. این اطلاعات برای بهبود مدل‌های پیش‌بینی اجرام نزدیک به زمین و روشن کردن دینامیک پیچیده منظومه شمسی حیاتی است.

به گفته ناسا، سیارک‌ها تکه‌های سنگی هستند که پس از تشکیل منظومه شمسی در ۴.۶ میلیارد سال پیش باقی مانده اند.

منبع: نیویورک پست

درخشش باشکوه ماه در تصویر ثبت شده از ایستگاه فضایی بین‌المللی

فضانورد ناسا تصویر خیره کننده‌ای را به تازگی از ایستگاه فضایی بین المللی (ISS) گرفته است.

متیو دومینیک (Matthew Dominick)، فضانورد ناسا، تصویر خیره کننده‌ای را که به تازگی از ایستگاه فضایی بین المللی (ISS) گرفته است، به اشتراک گذاشته است. این عکس یک ماه با ظاهر بزرگ را نشان می‌دهد و همچنین شامل ابر‌هایی در چند صد مایلی پایین‌تر است.

دومینیک که از ماه مارس در ایستگاه فضایی بین‌المللی حضور دارد، در اظهارنظری همراه با انتشار تصویر نوشت: به کاپولا (cupola) رفتم تا طوفان استوایی هون (Hone) را در نزدیکی هاوایی فیلمبرداری کنم، اما درست پس از گذشتن از طوفان، ماه شروع به غروب کرد.

به نقل از دیجیتال‌ترندز، دومینیک علاوه بر کار بر روی پروژه‌های علمی مختلف در طول مدت حضورش در این آزمایشگاه مداری، به عنوان یک عکاس با استعداد قابل توجه نیز شهرت پیدا کرده است.

این فضانورد کار عکاسی خود را با ۱۷ هزار دنبال کننده در ایکس به اشتراک گذاشته است، از جمله مجموعه‌ای از تصاویر که نه تنها زمین و فراتر از آن، بلکه فضای داخلی ایستگاه فضایی را نیز نشان می‌دهد. او همچنین دوست دارد تنظیمات مختلف دوربین را امتحان کند تا روش‌های عکاسی خاصی مانند تصویربرداری‌های متعدد را آزمایش کند.

آنچه که تلاش‌های دومینیک را به طور خاصی جذاب کرده است، تمایل او برای به اشتراک گذاشتن ترفند‌های کارش و در اکثر پست‌های مبتنی بر عکسش، جزئیات نحوه ثبت هر عکس را ارائه می‌کند.

فضانوردانی که از ایستگاه فضایی بین‌المللی از زمین عکس می‌گیرند، اغلب از ماژول هفت پنجره‌ای کاپولا استفاده می‌کنند که مناظری پانوراما از سیاره ما و فضا ارائه می‌دهد.

فضانورد دیگری که زمان زیادی را در کاپولا گذراند تا عکس‌های خیره کننده‌ای از زمین بگیرد، توماس پسکه بود. این مرد فرانسوی فاش کرد که برنامه‌ریزی زیادی برای ثبت این تصاویر مورد نیاز است و تلاش‌های او به وضوح نتیجه داد.

منبع: ایسنا

یک سیارک کوچک بر فراز فیلیپین سوخت

ساعاتی پیش یک سیارک کوچک، آسمان شب فیلیپین را با سوختن بر فراز این کشور روشن کرد. این سنگ فضایی کوچک نهمین موردی بود که قبل از برخورد با جو زمین شناسایی شد.

یک سیارک کوچک که در مسیر برخورد با زمین بود، بدون آسیب رساندن به کسی در جو زمین سوخت.

آژانس فضایی اروپا (ESA) می‌گوید این سیارک یک متری در روز چهارشنبه، ۴ سپتامبر حوالی ساعت ۱۲:۴۶ به وقت منطقه زمانی شرقی (سه‌شنبه ۲۰:۱۶ به وقت ایران) با جو زمین در بالای اقیانوس آرام غربی در نزدیکی جزیره لوزون در فیلیپین برخورد کرد و به طور بی‌خطری سوخت.

این سیارک که با نام «RW۱، ۲۰۲۴» شناخته می‌شود، امروز توسط یک پژوهشگر به نام ژاکلین فازکاس (Jacqueline Fazekas) با کمک رصدخانه‌ای که با بودجه ناسا در نزدیکی توسان آریزونا ساخته شده است، کشف شد.

آژانس فضایی اروپا در پستی در ایکس نوشت این نهمین سیارکی بود که قبل از برخورد مشاهده شد.

وب‌سایت دیده‌بان سیارک‌های ناسا پیش‌بینی کرد که این برخورد می‌تواند یک گلوله آتشین قابل مشاهده در سواحل شرقی فیلیپین ایجاد کند و بسیاری از ویدئو‌های منتشر شده در رسانه‌های اجتماعی نیز یک گلوله آتشین سبز روشن را بر فراز فیلیپین نشان می‌دهند.

دفتر هماهنگی دفاع سیاره‌ای ناسا نیز اعلام کرد که این برخورد توسط چندین حسگر شناسایی شده است.

موضوع «دفاع سیاره‌ای» که شامل جستجوی سیارک‌های نزدیک به زمین مانند RW۱، ۲۰۲۴ و فهرست‌بندی آنها برای ردیابی است، به اولویت اصلی آژانس‌های فضایی در سراسر جهان تبدیل شده است. در سال ۲۰۲۲، مأموریت دارت (DART) ناسا در تلاشی برای تغییر مسیر یک منظومه سیارکی با یک منظومه سیارکی دوگانه برخورد کرد.

ناسا همچنین در حال برنامه‌ریزی یک تلسکوپ فروسرخ جدید به نام NEO Surveyor است و چین نیز در حال توسعه ماموریت خود برای منحرف کردن یک سیارک تا سال ۲۰۳۰ است.

منبع: ایسنا

فضانوردان گرفتار در ایستگاه فضایی تا سال ۲۰۲۵ به زمین باز نمی‌گردند

ناسا تایید کرده است که فضانوردانی که به دلیل بروز مشکل در فضاپیمای آنها در ایستگاه فضایی ماندگار شده‌اند در سال ۲۰۲۵ به خانه بازخواهند گشت.

کپسول استارلاینر بوئینگ نیز در ماه سپتامبر خالی به زمین بازخواهد گشت. دو فضانورد آن اکنون قرار است در ماه فوریه سال ۲۰۲۵ به زمین بازگردند.

به نقل از اسپیس، روز شنبه (۲۴ اوت)، ناسا تصمیم نهایی خود را در مورد سرنوشت دو فضانورد گیر افتاده در ایستگاه فضایی بین‌المللی اعلام کرد که سفر اولیه هشت روزه فضایی آنها به یک سفر چند ماهه مبهم تبدیل شده بود. سونی ویلیامز (Suni Williams) و بوچ ویلمور (Butch Wilmore) که در روز پنجم ژوئن با کپسول استارلاینر بوئینگ به ایستگاه فضایی بین‌المللی پرتاب شده بودند، تا ماه فوریه سال ۲۰۲۵ به خانه بازنخواهند گشت.

علاوه بر این، ناسا و بوئینگ به طور مشترک تصمیم گرفتند که ویلیامز و ویلمور با همان کپسول استارلاینر که آنها را به ایستگاه فضایی بین‌المللی رسانده به زمین برنگردند. در عوض، آنها برای بازگشت خود به سیاره ما از یک کپسول دراگون متعلق به شرکت اسپیس‌ایکس که فضاپیمای اختصاص داده شده به ماموریت کرو-۹ است و قرار است در ماه سپتامبر پرتاب شود، استفاده خواهند کرد. این کپسول برای جا دادن فضانوردان استارلاینر اصلاح خواهد شد. این کپسول تنها با دو سرنشین پرتاب می‌شود تا در زمان بازگشت به زمین فضا برای ویلمور و ویلیامز وجود داشته باشد و همچنین برای حمل محموله‌های بیشتر، وسایل شخصی و لباس‌های فضایی مخصوص دراگون برای دو فضانورد استارلاینر اصلاح خواهد شد.

در همین حال، ناسا و بوئینگ قصد دارند کپسول استارلاینر را بدون سرنشین به زمین بازگردانند تا در ماه سپتامبر در بندر فضایی وایت سندز، نیومکزیکو فرود بیاید.

این تصمیم پس از ابهاماتی در مورد زمان بازگشت دو فضانورد استارلاینر به زمین پس از تکمیل آزمایشی که به عنوان آزمایش پرواز سرنشین‌دار کپسول آنها شناخته می‌شد، گرفته شد. این آزمایش به این دلیل نامگذاری شده است که این سفر اولین بار بود که استارلاینر در مقایسه با دو آزمایش بدون سرنشین قبلی، یک مأموریت سرنشین‌دار را آغاز می‌کرد.

بیل نلسون، مدیر ناسا روز شنبه به خبرنگاران گفت: تصمیم به نگه داشتن بوچ و سونی در ایستگاه فضایی بین‌المللی و بازگرداندن بوئینگ استارلاینر بدون سرنشین به خانه، نتیجه تعهد به حفظ ایمنی است.

ایمنی یک مشکل کلیدی در سیستم پیشرانه استارلاینر است. پرتاب استارلاینر به مدار کامل نبود، برای مثال به دلیل یک نشت جزئی هلیوم به تعویق افتاد، اما اتصال آن به ایستگاه فضایی بین‌المللی چیزی بود که بیشتر اپراتور‌ها را نگران کرد. در حین اتصال، کپسول در پنج مورد از ۲۸ رانشگر کنترل واکنش خود دچار نقص عملکرد شد. بنابراین، ناسا و بوئینگ تصمیم گرفتند اقامت فضانوردان استارلاینر در ایستگاه فضایی بین‌المللی را در حالی که کپسول را عیب‌یابی می‌کنند، تمدید کنند و به نظر می‌رسد که هنوز راه‌حلی برای آن پیدا نکرده‌اند.

استیو استیچ، مدیر برنامه خدمه تجاری ناسا در کنفرانس روز شنبه گفت: ما با یک مسئله بسیار پیچیده در مورد پیشرانه‌ها درگیر هستیم. پیش‌بینی عملکرد آنها چالش برانگیز است؛ پیش بینی دمایی که خواهیم دید چالش برانگیز است.

بنابراین، به دلیل وجود این میزان عدم قطعیت، ناسا تأکید می‌کند که تلاش برای بازگرداندن ویلمور و ویلیامز به زمین با کپسول استارلاینر، بسیار خطرناک است.

منبع: ایسنا

اولین نقشه تابشی سه‌بعدی سیاره مشتری و قمرهایش توسط ناسا منتشر شد

فضاپیمای جونو توانسته است نقشه کامل و سه‌بعدی از تابش‌های موجود در مدار سیاره مشتری و قمر‌های آن را ارائه دهد.

به‌ تازگی فضاپیمای جونو ناسا توانسته است با کمک دوربین‌هایی که برای ناوبری فضاپیما طراحی شده‌اند، نقشه کامل و سه‌بعدی از تابش‌های موجود در مدار سیاره مشتری و قمر‌های آن ارائه دهد. این نقشه براساس میزان تابشی که فضاپیما در هر بار گردش به دور مشتری دریافت می‌کند، به‌دست آمده است.

براساس گزارش آزمایشگاه پیش‌رانش جت ناسا (JPL)، دانشمندان مأموریت «جونو» ناسا اولین نقشه سه‌بعدی کامل از تابش‌های موجود در منظومه مشتری را تهیه کرده‌اند.

به گفته JPL، این نقشه علاوه بر توصیف شدت ذرات پرانرژی در نزدیکی مدار قمر یخی «اروپا»، نشان می‌دهد که چگونه محیط تشعشعی توسط قمر‌های کوچک‌تری که مدار گردش آنها نزدیک به حلقه‌های مشتری است، شکل می‌گیرد. همچنین تأثیر این قمر‌ها بر این محیط را به تصویر می‌کشد.

این پروژه براساس داده‌های جمع‌آوری‌شده توسط قطب‌نمای پیشرفته ستاره‌ای جونو (ASC) که توسط دانشگاه فنی دانمارک طراحی و ساخته شده و نیز واحد مرجع ستاره‌ای فضاپیما (SRU) که توسط شرکت لئوناردو اسپا (Leonardo SpA) در فلورانس، ایتالیا ساخته شده است، انجام می‌شود.

به گفته JPL، مجموعه داده‌های این نقشه به دانشمندان کمک کرده است تا این محیط تشعشعی را در سطوح انرژی مختلف، در سراسر منظومه مشتری توصیف کنند.

این تصویر که با استفاده از داده‌های دوربین‌های ASC فضاپیمای جونو گرفته شده است، شدت تابش در نقاط مختلف مدار فضاپیما به دور مشتری را نشان می‌دهد.

ASC شامل چهار دوربین ستاره‌ای است که روی بوم مغناطیس‌سنج فضاپیمای جونو نصب شده‌اند و با کمک این دوربین‌ها، تصاویری از ستارگان می‌گیرد تا جهت‌گیری فضاپیما را در فضا تعیین کند.

به گفته JPL، داده‌های ASC نشان داده‌اند که در نزدیکی مدار قمر اروپا، تابش‌های پرانرژی بسیار بیشتری نسبت به آنچه قبلاً تصور می‌شد، در مقایسه با تابش‌های با انرژی کمتر وجود دارد. همچنین داده‌ها تأیید کرده‌اند که تعداد الکترون‌های پرانرژی در سمت جلوی اروپا که در جهت حرکت مداری قمر قرار دارد، بیشتر از سمت عقب آن است.

شناخت بیشتر سیاره مشتری با کمک نقشه تابشی

فضاپیمای جونو از سال ۲۰۱۶ در حال چرخش به دور سیاره مشتری است و با کمک ابزار‌های پیشرفته‌ای که دارد، می‌تواند تابش‌ها و امواج الکترومغناطیسی موجود در جو سیاره، میدان گرانشی، میدان مغناطیسی و مگنتوسفر مشتری اندازه‌گیری کند. این داده‌ها به دانشمندان کمک می‌کنند تا ساختار درونی مشتری و پدیده‌های مغناطیسی پیچیده آن را بهتر درک کنند. پس از فضاپیمای گالیله، جونو دومین فضاپیمایی است که مدار مشتری را دور می‌زند.

در سال ۲۰۲۱، ناسا با کمک داده‌های این فضاپیما، اولین تصویر سه‌بعدی از سیاره مشتری را منتشر کرد که اطلاعات مهمی را در مورد اتمسفر نامتقارن سیاره، طوفان‌های قطبی و لکه‌های سرخ آن ارائه می‌داد. حالا نقشه تابشی سه‌بعدی مشتری به دانشمندان کمک خواهد کرد تا به شناخت بهتری از این سیاره و همچنین تأثیرات میدان مغناطیسی آن بر محیط اطرافش برسند.

این مطالعه بخشی از مأموریت کلی جونو برای بررسی ساختار داخلی، اتمسفر و میدان مغناطیسی مشتری است تا به سؤالاتی در مورد منشأ و تکامل این سیاره پاسخ دهد.

منبع: دیجیاتو

کشف فواره‌هایی که راه شیری در مقابل آنها یک نقطه است!

ستاره‌شناسان بزرگترین فواره‌هایی که تاکنون دیده شده‌اند را با طول ۲۳ میلیون سال نوری شناسایی کرده‌اند؛ فواره‌های عظیمی که کهکشان راه شیری در مقابل آنها مانند یک نقطه کوچک است.

ستاره‌شناسان بزرگترین فواره‌های دوقلویی را که تاکنون از یک سیاه‌چاله فوران کرده‌اند، مشاهده کرده‌اند.

این فواره‌ها حدود ۲۳ میلیون سال نوری امتداد دارند که بسیار فراتر از محدودیت‌های کهکشان میزبان خود و به اندازه ۱۴۰ کهکشان راه شیری است.

این فواره‌ها از یک سیاه‌چاله کلان‌جرم (ابرسیاه‌چاله) در قلب کهکشانی در فاصله ۷.۵ میلیارد سال نوری از ما فوران کرده‌اند، به این معنی که آنها در زمانی دیده می‌شوند که کیهان ۱۳.۸ میلیارد ساله کنونی تنها ۶.۳ میلیارد سال سن داشته است.

فواره‌هایی که از بالا و پایین این ابرسیاه‌چاله فوران می‌کنند، تریلیون‌ها برابر بیشتر از خورشید ما در هر ثانیه انرژی تولید می‌کنند.

یکی از اعضای تیم پژوهش به نام مارتین هاردکسل (Martin Hardcastle) از دانشگاه هرتفوردشایر، گفت: ما از مدت‌ها قبل در مورد این ساختار‌ها که توسط فواره‌های ابرسیاه‌چاله‌ها در مرکز کهکشان‌ها ساخته شده‌اند، می‌دانیم، اما این ساختار خاص به سه دلیل برجسته است؛ اول اینکه این فواره‌ها با بیش از ۲۰ میلیون سال نوری طول، بزرگترین فواره‌ها تاکنون هستند، به این معنی که از مرکز کهکشان میزبان خود به فضای خالی بین کهکشان‌ها و گروه‌های کهکشانی می‌روند.

وی افزود: دوم اینکه آنها یکی از قدرتمندترین فواره‌ها با سرعت فوق‌العاده‌ای از ریزش ماده به سیاه‌چاله هستند که ما در مورد آن می‌دانیم و در نهایت، زمانی که جهان تنها نیمی از سن کنونی خود را داشته است، پیدا شده‌اند و تصور می‌شود که یک مکان بسیار خشن‌تر با اتفاقات بسیار بیشتر که می‌توانسته این فواره‌ها را مختل کند، بوده است.

محققان به این فواره‌های غول‌پیکر نامی اسطوره‌ای و مناسب داده‌اند. تیمی که این ابرساختار را کشف کرده است، به آنها لقب «پورفیریون» (Porphyrion) داده‌اند که به فرزندان غول‌پیکر یکی از خدایان در داستان‌های اساطیری یونان اشاره دارد.

پورفیریون بزرگترین غول‌ها در کنار آلسیونئوس بود که نام آن نیز به مجموعه بعدی بزرگترین فواره‌های سیاه‌چاله‌ای که در سال ۲۰۲۲ توسط همین تیم کشف شد و معادل ۱۰۰ کهکشان راه شیری را در بر می‌گرفت، داده شده است.

کشف چنین فواره‌های سیاه‌چاله‌ای بزرگ که در مقاله‌ای در مجله Nature منتشر شده است، به محققان نشان می‌دهد که چنین جریان‌هایی ممکن است بیشتر از آنچه قبلاً تصور می‌شد، بر تکامل کهکشان‌ها در کیهان اولیه تأثیر داشته باشند.

جورج جورگوسکی (George Djorgovski)، استاد نجوم و علوم داده در مؤسسه فناوری کالیفرنیا (Caltech) و عضو این تیم تحقیق، گفت: ستاره‌شناسان بر این باورند که کهکشان‌ها و سیاه‌چاله‌های مرکزی آنها با هم تکامل می‌یابند و یکی از جنبه‌های کلیدی این است که فواره‌ها می‌توانند مقادیر عظیمی از انرژی را پخش کنند که بر رشد کهکشان‌های میزبان و دیگر کهکشان‌های نزدیک آنها تأثیر می‌گذارد.

وی افزود: این کشف نشان می‌دهد که تأثیرات آنها می‌تواند بسیار فراتر از آنچه ما فکر می‌کردیم، گسترش یابد.

اندازه غیر قابل تصور فواره‌های سیاهچاله در کیهان اولیه

هاردکسل و همکارانش، پورفیریون را با استفاده از تلسکوپ رادیویی آرایه فرکانس پایین (LOFAR) کشف کردند. این ابزار اروپایی در حال انجام یک بررسی آسمانی است که تاکنون مجموعه وسیعی از بیش از ۱۰ هزار مورد از این ابرساختار‌های ضعیف را نشان داده است. این عددی است که ستاره‌شناسان را شوکه کرده است، زیرا اگرچه صد‌ها مورد از این سامانه‌های فواره‌ای بزرگ قبل از رصد‌های LOFAR کشف شده بودند، اما ستاره‌شناسان آنها را نسبتاً نادر می‌دانستند.

هاردکسل می‌گوید: فواره‌های غول‌پیکر قبلا شناخته شده بودند، اما ما نمی‌دانستیم که تعداد آنها تا این حد زیاد باشد. معمولاً هنگامی که ما یک قابلیت رصدی جدید به دست می‌آوریم، چیز جدیدی پیدا می‌کنیم، اما هنوز هم دیدن بسیاری از این اجرام بسیار هیجان‌انگیز است.

منبع: ایسنا

عکس تلسکوپ فضایی هابل از یک فسیل کیهانی

تلسکوپ فضایی هابل، یک فسیل کیهانی را کشف کرده که ممکن است اطلاعات جدیدی درباره شکل‌گیری کهکشان‌ها داشته باشد.

«تلسکوپ فضایی هابل» یک کشف جالب دیگر را ثبت کرده است.

به نقل از اسپیس، هابل یک فسیل کیهانی را کشف کرده که ممکن است اطلاعات جدیدی را درباره شکل‌گیری کهکشان‌ها ارائه دهد.

کهکشان «کوتوله توکانا» (Tucana Dwarf) که در فاصله سه میلیون سال نوری از زمین قرار دارد، در گروه محلی کهکشان‌ها قرار دارد. براساس بیانیه ناسا، این کهکشان خانه ستارگان قدیمی‌تر است و پژوهشگران معتقدند که ممکن است آثاری را از کیهان اولیه داشته باشد.

مقامات ناسا درباره این عکس جدید گفتند: داشتن چنین ویژگی‌های بکری، دانشمندان را قادر می‌کند تا از کوتوله توکانا به عنوان یک فسیل کیهانی استفاده کنند.

عکس جدید هابل از کهکشان کوتوله توکانا، میلیارد‌ها ستاره درخشان را در پس‌زمینه تاریک فضا به تصویر می‌کشد. اگرچه به نظر می‌رسد این ستارگان در عکس به شدت می‌درخشند، اما در واقع به دلیل سن خود نسبتا کم‌نور هستند. دانشمندان از این نوع کهکشان به عنوان یک کهکشان کروی کوتوله یاد می‌کنند. این نام، کهکشان‌های کوچک‌تر را با درخشندگی کم، غبار بسیار کم و جمعیت ستاره‌ای مسن‌تر در بر می‌گیرد.

مقامات ناسا گفتند: این کهکشان به عنوان یک کهکشان کروی کوتوله، بسیار کوچک‌تر و کم‌نورتر از بیشتر کهکشان‌های کوتوله دیگر است. گرد و غبار آن کم است و جمعیت ستارگان به سمت محدوده قدیمی‌تر منحرف می‌شوند که ظاهری کم‌نور به آنها می‌دهد.

پژوهشگران معتقدند که کهکشان کوتوله توکانا ممکن است پس از برخورد نزدیک با همسایه کهکشانی بزرگ‌تر «آندرومدا»(Andromeda) در حدود ۱۱ میلیارد سال پیش، به این گوشه منزوی از کیهان رفته باشد. بر اساس این نظریه، نیروهای گرانشی حاصل از چنین تعاملی، همراه کوچک‌تر را -که در این مورد کهکشان کوتوله توکانا بود- به فاصله دورتری پرتاب می‌کنند.

منبع: ایسنا

یک سیارک کوچک بر فراز فیلیپین سوخت

ساعاتی پیش یک سیارک کوچک، آسمان شب فیلیپین را با سوختن بر فراز این کشور روشن کرد. این سنگ فضایی کوچک نهمین موردی بود که قبل از برخورد با جو زمین شناسایی شد.

یک سیارک کوچک که در مسیر برخورد با زمین بود، بدون آسیب رساندن به کسی در جو زمین سوخت.

آژانس فضایی اروپا (ESA) می‌گوید این سیارک یک متری در روز چهارشنبه، ۴ سپتامبر حوالی ساعت ۱۲:۴۶ به وقت منطقه زمانی شرقی (سه‌شنبه ۲۰:۱۶ به وقت ایران) با جو زمین در بالای اقیانوس آرام غربی در نزدیکی جزیره لوزون در فیلیپین برخورد کرد و به طور بی‌خطری سوخت.

این سیارک که با نام «RW۱، ۲۰۲۴» شناخته می‌شود، امروز توسط یک پژوهشگر به نام ژاکلین فازکاس (Jacqueline Fazekas) با کمک رصدخانه‌ای که با بودجه ناسا در نزدیکی توسان آریزونا ساخته شده است، کشف شد.

آژانس فضایی اروپا در پستی در ایکس نوشت این نهمین سیارکی بود که قبل از برخورد مشاهده شد.

وب‌سایت دیده‌بان سیارک‌های ناسا پیش‌بینی کرد که این برخورد می‌تواند یک گلوله آتشین قابل مشاهده در سواحل شرقی فیلیپین ایجاد کند و بسیاری از ویدئو‌های منتشر شده در رسانه‌های اجتماعی نیز یک گلوله آتشین سبز روشن را بر فراز فیلیپین نشان می‌دهند.

دفتر هماهنگی دفاع سیاره‌ای ناسا نیز اعلام کرد که این برخورد توسط چندین حسگر شناسایی شده است.

موضوع «دفاع سیاره‌ای» که شامل جستجوی سیارک‌های نزدیک به زمین مانند RW۱، ۲۰۲۴ و فهرست‌بندی آنها برای ردیابی است، به اولویت اصلی آژانس‌های فضایی در سراسر جهان تبدیل شده است. در سال ۲۰۲۲، مأموریت دارت (DART) ناسا در تلاشی برای تغییر مسیر یک منظومه سیارکی با یک منظومه سیارکی دوگانه برخورد کرد.

ناسا همچنین در حال برنامه‌ریزی یک تلسکوپ فروسرخ جدید به نام NEO Surveyor است و چین نیز در حال توسعه ماموریت خود برای منحرف کردن یک سیارک تا سال ۲۰۳۰ است.

منبع: ایسنا

سیارکی غول پیکر که محور بزرگترین قمر منظومه شمسی را تغییر داد

یک سیارک غول پیکر محور بزرگترین قمر منظومه شمسی را تغییر داده است.

یک مطالعه تازه نشان داده است که بزرگترین قمر منظومه شمسی با یک سیارک باستانی ۲۰ برابر بزرگتر از سنگی که ۶۶ میلیون سال پیش به زمین برخورد کرد و دایناسور‌ها را از بین برد، برخورد کرده است.

گانیمد به عنوان بزرگترین قمر منظومه شمسی شناخته می‌شود، حتی بزرگتر از سیاره عطارد و همچنین به دلیل اقیانوس‌های آب مایعی که در زیر سطح یخی خود دارد، قمر جالبی است.

دانشمندان بر این باورند که سیارکی که با گانیمد برخورد کرده است ممکن است حدود ۳۰۰ کیلومتر قطر داشته باشد که حدود ۲۰ برابر بزرگتر از سیارکی است که ۶۵ میلیون سال پیش با زمین برخورد کرد و به عصر دایناسور‌ها پایان داد و دهانه‌ای با قطر بین ۱۴۰۰ تا ۱۶۰۰ کیلومتر ایجاد کرد.

بر اساس شبیه سازیانجام شده در مطالعه، تنها یک ضربه به این بزرگی باعث می‌شود که محور چرخش این قمر به موقعیت فعلی خود تغییر کند. این نتیجه صرف نظر از جایی که ضربه روی سطح رخ می‌دهد٬ صادق است.

برخورد ویرانگر ۴ میلیارد سال پیش روی سطح این قمر رخ داده و باعث شد گانیمد، یکی از حدود ۱۰۰ قمر شناخته شده مشتری، به گونه‌ای بچرخد که دهانه برخوردی در سمت دور ماه قرار گیرد.

درست مانند قمر زمین، این قمر نیز به صورت جزر و مدی قفل است، به این معنی که همیشه یک سمت را به سیاره‌ای که به دور آن می‌چرخد نشان می‌دهد و یک سمت دیگر آن دور است.

دکتر نائویوکی هیراتا، دانشمند سیاره‌شناسی در دانشگاه کوبه در ژاپن، گفت که شیار‌های متمایز که سطح گانیمد را می‌پوشانند، مدت‌هاست که بقایای یک «اتحاد مرکزی» (اشتراک دو شکل یا بدن در مرکز یا نقطه) در نظر گرفته می‌شد. منشأ آن ها به شکل هندسی در اطراف این مفصل ناشی از برخورد یک سیارک غول‌پیکر بوده است، اما مشخص نیست که این برخورد چقدر قوی بوده و چه تاثیری بر قمر مشتری داشته است.

اگرچه داده‌های قمر دوردست گانیمد کمیاب است، هیراتا توانست محل برخورد را در دورترین طول جغرافیایی مشتری مشخص کند.

بر اساس شباهت‌ها به یک رویداد برخورد در پلوتون که باعث جابه‌جایی محور چرخش این سیاره کوتوله شد و آنچه توسط کاوشگر فضایی افق‌های نو فراگرفته شده است، این بدان معنی است که گانیمد نیز تحت چنین جهت گیری مجدد قرار گرفته است.

شبیه‌سازی‌های رایانه‌ای انجام‌شده توسط هیراتا تأیید می‌کند که یک سیارک با گانیمد برخورد کرده و باعث چرخش آن به‌گونه‌ای شده که محل برخورد همیشه در سمت دور ماه قرار داشته باشد.

انتظار می‌رود کاوشگر فضایی JUICE آژانس فضایی اروپا به درک بیشتر درباره گانیمد کمک کند، اگر همه چیز به خوبی پیش برود، این فضاپیما در سال ۲۰۳۴ وارد مدار ماه خواهد شد و به مدت شش ماه مشاهدات را انجام خواهد داد و انبوهی از داده‌ها را ارسال خواهد کرد.

منبع: گاردین

پایان ماموریت ناموفق استارلاینر؛ فضاپیمای بوئینگ خالی از سرنشین به زمین بازگشت

کپسول استارلاینر بوئینگ سرانجام بدون فضانوردان خود، ایستگاه فضایی را ترک کرد و با موفقیت به زمین بازگشت اما آینده فضاپیما در هاله‌ای از ابهام است.

بوئینگ به‌عنوان یکی از پیشگامان ساخت هواپیما و تجهیزات تجاری و نظامی، بخش کوچکی از کسب‌وکار خود را به برنامه‌های فضایی اختصاص داده است؛ اما این شرکت سابقه‌ای طولانی در زمینه‌ی پرواز‌های فضایی دارد و تلاش‌هایش در این عرصه، به زمان اعزام اولین آمریکایی‌ها به فضا بازمی‌گردد. بااین‌حال، اقدامات بوئینگ برای تدام میراث فضایی‌اش اکنون زیر سوال رفته است.

کپسول استارلاینر بوئینگ بامداد شنبه به وقت ایران از ایستگاه فضایی بین‌المللی جدا شد و با موفقیت روی زمین فرود آمد. استارلاینر سفر بازگشت خود را بدون دو فضانوردی انجام داد که سه ماه پیش با این فضاپیما به فضا رفته بودند؛ زیرا ناسا نگران بود که پیشرانه‌های معیوبی که پیش از پهلوگیری استارلاینر با ایستگاه دچار نقص شده بودند، ایمنی فضانوردانش را به خطر اندازند.

یک دهه پیش، ناسا، بوئینگ و اسپیس ایکس، رقیب تازه‌کار این شرکت را برای حمل‌ونقل فضانوردان به ایستگاه فضایی بین‌المللی انتخاب کرد. اسپیس ایکس از آن زمان تاکنون هفت مورد از این ماموریت‌ها را انجام داده و قرار است فضانوردان استارلاینر را نیز که در فضا جامانده‌اند، به زمین بیاورد؛ درحالی‌که استارلاینر هنوز حتی یک ماموریت سرنشین‌دار موفق نیز انجام نداده و با بازنشستگی ایستگاه فضایی در سال ۲۰۳۰، زمان چندانی برایش باقی نمانده است.

ران اپستین، تحلیل‌گر هوافضا و امور دفاعی در بنک آو امریکا، ماه گذشته در یادداشتی پژوهشی گفت: «معلوم نیست بوئینگ فرصت دیگری برای حمل فضانوردان به فضا داشته باشد یا نه. تعجب نخواهیم کرد اگر این شرکت کسب‌وکار پرواز‌های فضایی سرنشین‌دار را واگذار کند.» مشکلات بوئینگ ممکن است نه‌تن‌ها برای این شرکت، بلکه به‌طور گسترده‌تر برای برنامه فضایی ایالات متحده که نیازمند پشتیبانی شرکت‌های خصوصی مختلف است، یک شکست محسوب شود.

تلاش‌های خصوصی در عرصه فضا تا حد زیادی از جانب اسپیس ایکس هدایت می‌شود؛ شرکتی به رهبری ایلان ماسک که درطول چند سال گذشته، پرتاب‌های فضایی را به اتفاقی ارزان و مکرر تبدیل کرده است. بلو ارجین، شرکت متعلق به جف بزوس، بنیان‌گذار آمازون نیز از دیگر بازیگران خصوصی عرصه‌ی فضا است. بااین‌حال، تنها چند شرکت مانند بوئینگ و اسپیس ایکس از نظر فنی و مالی قادر به حمایت از جاه‌طلبانه‌ترین، گران‌ترین و دشوارترین پروژه‌ها ناسا هستند.

برنامه‌هایی فضایی، به‌ویژه زمانی که پای حمل‌ونقل انسان درمیان باشد، بسیار دشوار هستند. مشکلات غیرمنتظره و ضرب‌الاجل‌های ازدست‌رفته، اتفاقاتی رایج هستند که اغلب گریبانگیر بازیگران فضا می‌شوند.

فضاپیمای استارلاینر بامداد شنبه به وقت ایران به زمین بازگشت.

اما برای بوئینگ، تاخیر‌های اخیر بسیار پرهزینه بوده است. استارلاینر یکی از پنج برنامه‌ی بزرگ در واحد دفاعی بوئینگ است که این شرکت موافقت کرد با بودجه‌ی ثابت توسعه دهد؛ اما درنهایت پیشبرد این برنامه‌ها برای بوئینگ فراتر از حد انتظار هزینه‌بر بود؛ به‌طوری که صرفا استارلاینر با دست‌کم ۱٫۵ میلیارد دلار سرریز بودجه مواجه است. وضعیت زمانی بدتر می‌شود که کل این هزینه‌ی اضافی را نه ناسا، بلکه بوئینگ خود باید پرداخت کند.

اولین پرواز آزمایشی استارلاینر در سال ۲۰۱۹ به‌دلیل خطا‌های نرم‌افزاری ممکن بود به فاجعه ختم شود. مشکلات سامانه‌ی چترنجات، خوردگی و نشت هلیوم، از دیگر مشکلات فضاپیما درطول سال‌ها بودند. بااین‌حال، بیل نلسون، مدیر ناسا ماه گذشته در کنفرانسی خبری گفت: «صد درصد» اطمینان دارد که استارلاینر دوباره فضانوردان را حمل خواهد کرد.

امروز شنبه، پس از فرود آرام کپسول، ناسا اذعان کرد که می‌توانست از استارلاینر برای بازگرداندن فضانوردان از ایستگاه فضایی استفاده کند. استیو استیچ، مدیر برنامه خدمه تجاری ناسا در کنفرانس خبری گفت: «این فرود می‌توانست بازگشتی ایمن و موفقیت‌آمیز به همراه خدمه درون فضاپیما باشد.»

کنفرانس خبری بوئینگ و ناسا با خبرنگاران

بیل نلسون،به همراه سایر مدیران ناسا ماه گذشته برای بحث درباره بازگشت استارلاینر، در کنفرانسی خبری شرکت کردند.

پیش از بازگشت استارلاینر به زمین، این گمانه‌زنی وجود داشت که فضاپیما در شرایط کنونی احتمالا نمی‌تواند به‌طور خودکار از ایستگاه جدا شود و ممکن است به مکانیسم اتصال گیر کند یا به آن آسیب برساند. بااین‌حال، استارلاینر طبق برنامه فرآیند جدایی را پشت سر گذاشت و ۱۰ دقیقه‌ی اول پرواز را به عقب سپری کرد تا از منطقه‌ی ایمن اطراف ایستگاه خارج شود. کپسول سپس به‌منظور قرارگیری در ارتفاع بالاتر، پیشرانه‌هایش را روشن کرد تا در صورت ازکارافتادگی موتورها، از برخورد آن با ایستگاه فضایی جلوگیری شود.

در ساعت ۶:۴۷ به وقت ایران، استارلاینر مانور ۶۰ ثانیه‌ای خروج از مدار را انجام داد و برای ورود دوباره به جو زمین جهت‌گیری کرد. با برخورد فضاپیما به جو سیاره برفراز اقیانوس آرام جنوبی، ارتباط با آن به‌طور موقت قطع شد. فضاپیما به‌محض قرارگیری در ارتفاع پایین‌تر جو و درحالی‌که با سرعت مادون‌صوت درحال نزول بود، چتر‌های نجاتش را برای کاهش سرعت خود گشود. درنهایت در ارتفاع ۹۰۰ متری، سپر حرارتی فضا دور انداخته شد و چهار کیسه‌ی هوا در زیر فضاپیما باد شدند تا شوک ناشی از برخورد را جذب کنند.

با بازگشت ایمن استارلاینر، اقدام بعدی بازگرداندن آن به بوئینگ برای بررسی کامل خواهد بود. با وجود جاگذاشتن فضانوردان و سایر مشکلات پیش‌آمده، استیچ تخمین می‌زند که پرواز آزمایشی استارلاینر به تقریبا ۸۵ تا ۹۰ درصد از اهدافش دست یافته است.

به‌طرز عجیب، هیچ‌یک از مقام‌های بوئینگ در کنفرانس خبری امروز شنبه حضور نداشتند. این شرکت صرفا نیم‌ساعت پس از فرود استارلاینر با ارسال یک بیانیه‌ی کوتاه به خبرنگاران، از تلاش تیم‌های استارلاینر برای اطمینان از بازگشت ایمن فضاپیما، اظهار قدردانی کرد و گفت با بررسی داده‌ها، مراحل بعدی را مشخص خواهد کرد. بااین‌حال، آنچه فعلا معلوم نیست، این است که آیا بوئینگ همچنان تعهد بلندمدت به استارلاینر دارد یا خیر.

منبع: زومیت

با اعزام ۴ فضانورد به فضا؛ نخستین راهپیمایی فضایی خصوصی کلید خورد

۴ فضانورد ماموریت پولاریس داون شرکت اسپیس ایکس امروز صبح به مدار زمین اعزام شدند.

۴ فضانورد ماموریت پولاریس داون شرکت اسپیس ایکس امروز صبح به مدار زمین اعزام شدند تا در این مأموریت نخستین راهپیمایی فضایی خصوصی را انجام دهند.

به نقل از اسپیس، هدف مأموریت پولاریس داون انجام نخستین راهپیمایی فضایی خصوصی است. درهمین راستا کپسول حامل ۴ فضانورد همراه موشک فالکون ۹ از مقر فضایی کندی به فضا پرتاب شد. البته قرار بود این مأموریت در ۲۶ آگوست انجام شود، اما اسپیس ایکس برای کنترل‌های پیش از پرواز آن را به تأخیر انداخت. چند روز پس از این تاریخ تیم پروژه نشتی هلیوم را در تجهیزات پشتیبان فالکون ۹ ردیابی کرد. پس از آن دوباره پرتاب موشک به دلیل هوای نامساعد به تأخیر افتاد.

در عملیات فضایی امروز، حدود ۲ دقیقه و ۴۰ ثانیه پس از پرتاب موتور‌های اصلی موشک فالکون ۹ خاموش شدند و بوستر دوم آن طبق برنامه ریزی شد. حدود ۹.۵ دقیقه پس از پرتاب این بوستر روی پهپاد کشتی واقع در اقیانوس آتلانتیک فرود آمد.

کپسور کرو دارگون مأموریت پولاریس داون نیز حدود ۱۲ دقیقه پس از پرتاب از بوستر بالایی موشک جدا شد. جارد ایزاک من میلیارد و کارآفرین رهبر مأموریت پولاریس داون است. او پیش از این نیز به فضا سفر سفر کرده است. در کنار او ۲ کارمند اسپیس ایکی یعنی سارا گیلیس و آنا منون از متخصصان مأموریت و همچنین اسکات پوتیت کلنل بازنشسته نیروی هوایی آمریکا به عنوان خلبان در این سفر حضور دارند.

آنها در کل ۵ روز در فضا می‌مانند و چند آزمایش را انجام خواهند داد. قرار است در روز سوم مأموریت یک پیاده روی فضایی نیز انجام شود که هدف آن آزمایش لباس‌های مخصوص فعالیت‌های خارج از کپسول در فضا (EVA) جدید اسپیس ایکس است. این لباس‌ها شباهت زیادی به لباس‌هایی دارند که داخل فضاپیما پوشیده می‌شوند.

از آنجا که کرو دارگون هوابند ندارد، بنابراین کل فضای داخلی کپسول در طول فعالیت در فضای خارج آن در معرض خلاء فضا قرار می‌گیرد. بنابراین، هر چهار خدمه پولاریس داون در طول راهپیمایی فضایی لباس مخصوص به تن می‌کنند، اما فقط ایزاکمن و گیلیس از فضاپیما خارج می‌شوند.

این دو به نوبت از کپسول کرو دراگون خارج می‌شوند و قابلیت‌های عملکردی و اجرای مانور لباس‌ها را بررسی می‌کنند. در کل فعالیت خارج از کپسول پولاریس داون حدود ۲ ساعت طول می‌کشد که از زمان شروع کاهش فشاردر کپسول تا زمان بسته شدن دریچه و تحت فشار قرار گرفتن دوباره کابین امتداد می‌یابد.

در روز چهارم مأموریت یک رویداد مربوط به استارلینک انجام می‌شود. خدمه پولاریس داون تصمیم دارند با کمک این اینترنت ماهواره‌ای پیامی به زمین ارسال کنند. در روز پنجم خدمه آماده بازگشت به زمین می‌شوند. آنها حدود ۴۰ آزمایش علمی طی مأموریت خود انجام می‌دهند.

پیش بینی می‌شود کپسول مذکور روز ششم روی زمین فرود بیاید.

منبع: مهر

دانه‌های شیشه‌ای کوچک حاوی جزئیات جالبی در مورد ماه

یک مطالعه جدید نشان داده است که آتشفشان‌ها در دوره دایناسور‌ها در زمین، ۱۲۰ میلیون سال پیش، به فوران خود در ماه ادامه داده اند.

دانه‌های شیشه‌ای کوچکی جزئیات جالبی را در مورد ماه در «عصر دایناسورها» نشان می‌دهد.

این مطالعه بر اساس دانه‌های شیشه‌ای کوچک یافت شده در سطح ماه انجام شد که نشان می‌دهد فعالیت‌های آتشفشانی تا همین اواخر در ماه وجود داشته است.

این دانه‌ها توسط Chang'e ۵، یک ماموریت چینی که قطعه‌ای از ماه را در سال ۲۰۲۰ بازگرداند، پیدا شد.

دانشمندان بیش از ۳۰۰۰ دانه شیشه‌ای کوچک را که در آن نمونه قمری وجود داشت، بررسی و ترکیب شیمیایی و بافت فیزیکی آن ها را مطالعه کردند.

آن ها متوجه شدند که سه مورد از این دانه‌ها ظاهراً از یک آتشفشان بودند. تاریخ گذاری نشان داد که این دانه ها حدود ۱۲۳ میلیون سال قدمت دارد. این قدیمی‌ترین فعالیت آتشفشانی است که تا به امروز در ماه تایید شده است.

این دانه‌ها حاوی مقدار زیادی از یک عنصر به نام KREEP بودند که می‌تواند اثر حرارتی ایجاد کند.

دانشمندان پیشنهاد کردند که این گرما ممکن است باعث ذوب شدن سنگ‌های گوشته ماه شده باشد که به نوبه خود به سطح رها شده اند.

مواد قمری که توسط مأموریت‌های آمریکا و شوروی به ماه بازگردانده شده‌اند، قبلاً تا حدود سه میلیارد سال پیش نشان‌دهنده وجود فعالیت‌های آتشفشانی در ماه بود، اما مطالعه جدید نشان می‌دهد که فعالیت‌ها اخیراً نیز رخ داده است.

نتایج نشان می‌دهد که اجرام کوچکی مانند ماه می‌توانند تا مرحله بسیار دیر تکامل خود فعال باقی بمانند. این موضوع همچنین به دانشمندان کمک می‌کند تا مدل‌هایی از چگونگی تکامل درونی عمیق ماه را بهتر درک کنند.

منبع: ایندیپندنت

اولین پیاده‌روی فضایی خصوصی انجام شد

فضانوردان «پولاریس داون» موفق شدند پیاده‌روی فضایی این ماموریت را بیرون از کپسول «دراگون» انجام دهند.

«پولاریس داون» (Polaris Dawn) تاریخ‌سازی مورد انتظار را انجام داد.

به نقل از اسپیس، خدمه ماموریت خصوصی شرکت «اسپیس‌ایکس» (SpaceX) امروز پنجشنبه ۱۲ سپتامبر در سومین روز از سفر خود به مدار زمین، اولین پیاده‌روی فضایی تجاری جهان را در حالی که بر فراز زمین اوج می‌گرفتند، انجام دادند.

«جرد آیزاکمن» (Jared Isaacman) فرمانده ماموریت پولاریس داون و میلیاردر آمریکایی که این ماموریت را تامین مالی کرده است، در حالی که بیرون دریچه کپسول «دراگون» (Dragon) ایستاده بود و به زمین نگاه می‌کرد، گفت: اسپیس‌ایکس، ما در خانه کار‌های زیادی برای انجام دادن داریم، اما زمین از اینجا یک دنیای کامل به نظر می‌رسد.

ماموریت پولاریس داون» روز ۱۰ سپتامبر با هدف تاریخ‌سازی در زمینه پرواز‌های فضایی پرتاب شد و علاوه بر آیزاکمن، «اسکات پوتیت» (Scott Poteet) سرهنگ بازنشسته نیروی هوایی آمریکا و خلبان ماموریت، «سارا گیلیس» (Sarah Gillis) و «آنا منون» (Anna Menon) مهندسان ارشد عملیات فضایی در اسپیس‌ایکس و متخصصان ماموریت را به فضا برد.

کپسول دراگون پس از رسیدن به ارتفاع بی‌سابقه، تا ارتفاع ۷۳۷ کیلومتری پایین آمد. پس از رسیدن به آنجا، میزان فشار داخل دراگون کم شد و آیزاکمن و گیلیس به نوبت از کپسول خارج شدند. آیزاکمن حدود ساعت ۶:۴۸ صبح به وقت منطقه زمانی شرقی و گیلیس در ساعت ۷:۰۴ صبح به وقت منطقه زمانی شرقی بیرون آمدند.

پیاده‌روی فضایی در ساعت ۶:۱۲ صبح به وقت منطقه زمانی شرقی و تقریبا چهار ساعت دیرتر از زمان اعلام‌شده اولیه آغاز شد و انتظار می‌رفت حدود دو ساعت به طول بینجامد. هم آیزاکمن و هم گیلیس در طول پیاده‌روی فضایی، یک مجموعه بررسی‌های حرکتی را روی لباس فضایی انجام دادند و نما‌های زنده خیره‌کننده‌ای از دو فضانورد ایستاده در بیرون از کپسول ثبت شد.

دریچه دراگون در حدود ساعت ۷:۱۴ صبح به وقت منطقه زمانی شرقی بسته شد. به گفته اسپیس‌ایکس، کل پیاده‌روی فضایی یک ساعت و ۴۶ دقیقه به طول انجامید.

دریچه دراگون در حدود ساعت ۷:۱۴ صبح به وقت منطقه زمانی شرقی بسته شد. به گفته اسپیس‌ایکس، کل پیاده‌روی فضایی یک ساعت و ۴۶ دقیقه به طول انجامید.

منبع: ایسنا

فضاپیمای ناسا یک آتشفشان جدید را در قمر سیاره مشتری کشف کرد

عکس‌های گرفته‌شده با دوربین فضاپیمای «جونو» از وجود یک آتشفشان بزرگ در قمر «آیو» سیاره مشتری خبر می‌دهند.

پژوهشگران با مقایسه عکس‌هایی که توسط دو ماموریت ناسا با فاصله بیش از ربع قرن از یکدیگر گرفته شده‌اند، آتشفشان فعال جدید و بزرگی را در قمر «آیو» (Io) سیاره مشتری مشاهده کرده‌اند.

به نقل از اسپیس، عکس‌های آتشفشان جدید با فضاپیمای «جونو» (Juno) ناسا و دوربین «جونوکم» (JunoCam) آن هنگام عبور از نزدیک قمر آیو –آتشفشانی‌ترین جرم منظومه شمسی- گرفته شده‌اند. این عکس‌ها از سمت شب قمر آیو گرفته شده‌اند که با نور خورشید منعکس‌شده از سیاره مشتری روشن شده است.

مقایسه عکس‌های جونو با عکس‌های فضاپیمای «گالیله» (Galileo) از همان منطقه در قمر آیو که در نوامبر ۱۹۹۷ گرفته شد، نشان داد که قبلا هیچ ویژگی آتشفشانی در آن مکان وجود نداشته است. این بدان معناست که آتشفشان وسیع و اثرات پس از آن در یک نقطه زمانی طی ۲۷ سال گذشته ظاهر شده است.

«مایکل راوین» (Michael Ravine) مدیر پروژه‌های پیشرفته در شرکت «سیستم‌های علوم فضایی مالین» (MSSS) که جونوکم را برای پروژه جونو ناسا طراحی، توسعه و راه‌اندازی کرده است، گفت: عکس‌های اخیر جونوکم، تغییرات زیادی را در آیو نشان می‌دهند؛ از جمله این ویژگی بزرگ و پیچیده آتشفشانی که به نظر می‌رسد از سال ۱۹۹۷ شکل گرفته است.

عکس‌های جونوکم یک ناحیه را در سمت شرقی آتشفشان نشان می‌دهند که قرمز رنگ شده است. گمان می‌رود رنگ قرمز ناشی از گوگرد باشد که ابتدا به فضا پرتاب شده و سپس دوباره روی سطح آیو فرود آمده است. در سمت غربی، دو نهر تاریک گدازه به طول حدود ۱۰۰ کیلومتر وجود دارند که توسط دو دایره از رسوب خاکستری احاطه شده‌اند.

براساس گزارش‌ها، جونوکم در مجموع ۹ ستون بخار مرتبط با ویژگی‌های آتشفشانی فعال و همچنین تغییرات دیگر مانند جریان‌های گدازه‌ای جدید و سایر رسوبات سطحی را طی سه پرواز در سال‌های ۲۰۲۳ و ۲۰۲۴ در قمر آیو مشاهده کرده است.

آیو که کمی بزرگ‌تر از ماه است، بین سیاره مشتری و قمر‌های «اروپا» (Europa) و «گانیمد» (Ganymede) گیر افتاده است. نیرو‌های گرانشی، کششی را درون آیو ایجاد می‌کنند و گرمای ناشی از اصطکاک را به وجود می‌آورند. در نتیجه، فعالیت آتشفشانی گسترده‌ای در سطح قمر آیو به وجود می‌آید. تصور می‌شود که فوران‌ها، گوگرد مذاب و ترکیبات آن را بیرون می‌ریزند.

جونو در سال ۲۰۱۱ پرتاب شد و در سال ۲۰۱۶ به منظومه مشتری رسید. این فضاپیما ماموریت اولیه خود را در ژوئیه ۲۰۲۱ به پایان رساند، اما در حال انجام دادن یک ماموریت طولانی تا سپتامبر ۲۰۲۵ است.

منبع: ایسنا

آیا الهه‌آشوب در ۲۰۲۹ به زمین برخورد خواهد کرد؟

یک مطالعه جدید نشان داد این تهدید وجود دارد که سیارک آپوفیس معروف به «الهه آشوب» در طول نزدیک شدن به سیاره ما در سال ۲۰۲۹ با زمین برخورد کند.

احتمال وقوع برخورد اپوفیس یا الهه آشوب با زمین که می‌تواند فاجعه‌بار باشد کمی بیش از یک در یک میلیارد است، اما حداقل تا سه سال دیگر نمی‌توانیم این احتمال را رد کنیم.

آپوفیس یک صخره فضایی به شکل بادام زمینی شکل است که حدود ۱۱۰۰ فوت (۳۴۰ متر) عرض دارد یا تقریباً به اندازه برج ایفل است.

این سیارک عظیم به اندازه‌ای سنگین نیست که بتوان آن را یک سیارک «قاتل سیاره» در نظر گرفت، اما به اندازه‌ای بزرگ است که یک شهر بزرگ را محو کند و تأثیرات آب و هوایی در سطح سیاره ایجاد کند.

این شی خطرناک در سال ۲۰۰۴ کشف شد و به نام آپوفیس، خدای مصری تاریکی و آشوب، نامگذاری شد و به همین دلیل به او لقب «الهه آشوب» داده شد.

مدت کوتاهی پس از کشف این صخره فضایی، اخترشناسان فاش کردند که آپوفیس در ۱۳ آوریل ۲۰۲۹ از نزدیکی زمین می‌گذرد و این نگرانی را در مورد احتمال برخورد آن با سیاره ما افزایش می‌دهد. به گفته ناسا، با این حال، مشاهدات بعدی نشان داد که این سیارک با خیال راحت از کنار زمین در فاصله کمتر از ۲۰۰۰۰ مایلی (۳۲۰۰۰ کیلومتری) عبور خواهد کرد که کمتر از یک دهم فاصله بین زمین و ماه است که البته این فاصله هنوز به قدری نزدیک است که بتواند به برخی از ماهواره‌های دورتر در مدار زمین برخورد کند.

با این وجود سیارک‌های بزرگی مانند آپوفیس می‌توانند در اثر برخورد با سیارک‌های کوچک‌تر از مسیر منحرف شوند.

دانشمندان قبلاً هشدار داده بودند که این امر ممکن است با آپوفیس در پنج سال آینده امکان پذیر باشد که می‌تواند آن را در مسیر برخورد با زمین قرار دهد.

در مطالعه جدیدی که در ۲۶ آگوست در The Planetary Science Journal منتشر شد، ستاره شناس پل وایگرت، متخصص دینامیک منظومه شمسی در دانشگاه وسترن در کانادا، احتمال وقوع چنین سناریویی را محاسبه کرد و دریافت که اگرچه بسیار بعید است، اما هنوز ممکن است.

مارس گذشته، وایگرت بخشی از یک مطالعه مشابه برای ارزیابی خطر انحراف آپوفیس توسط هر سیارک شناخته شده بود و دریافت که احتمال این اتفاق وجود دارد. با این حال، در آن زمان، دانشمندان هشدار دادند که هنوز احتمال برخورد یک سیارک کشف نشده با آپوفیس نیز وجود دارد.

در مطالعه جدید، وایگرت از مدل‌های کامپیوتری برای شبیه‌سازی احتمال برخورد یک سیارک کشف‌نشده -چه خیلی کوچک یا خیلی نزدیک به خورشید که نمی‌توان از زمین مشاهده کرد- با آپوفیس در پنج سال آینده استفاده کرد. این شبیه‌سازی نشان داد که احتمال برخورد یک سیارک ناشناخته با آپوفیس در مسیر فعلی‌اش کمتر از یک در میلیون است.

اما باید تا سال ۲۰۲۷ منتظر بمانیم تا بفهمیم آیا آپوفیس به دلیل نزدیکی به خورشید در حال حاضر دور از چشم است یا خیر. به گفته وایگرت، وقتی دوباره ظاهر شود، اخترشناسان بهتر می‌توانند شانس تغییر احتمالی مسیر بین آن زمان تا سال ۲۰۲۹ را محاسبه کنند.

یک قمر کوچک برای دو ماه مهمان زمین می‌شود

دو پژوهشگر حوزه دینامیک سیارک‌ها از دانشگاه مادرید اسپانیا کشف کردند یک سیارک کوچک در ماه جاری یک بار در مداری به دور زمین خواهد چرخید.

دو پژوهشگر حوزه دینامیک سیارک‌ها از دانشگاه مادرید اسپانیا کشف کردند یک سیارک کوچک در ماه جاری یک بار در مداری به دور زمین خواهد چرخید و سپس راهی بخش‌های دیگری از منظومه خورشیدی خواهد شد.

به نقل از فیز، این محققان در مقاله خود که در نشریه «یادداشت‌های تحقیقاتی» منتشر شده، توضیح می‌دهند که زمین چگونه سیارک‌ها را به طور منظم به دام می‌اندازد و همچنین شرحی از محاسبات خود را بیان می‌کنند که مسیر سیارک ۲۰۲۴ PT ۵ را در حال نزدیک شدن به زمین نشان می‌دهد.

تحقیقات قبلی نشان داده بسیاری از سیارک‌ها در مسیر‌های کلی یا جزئی بیضوی در پیرامون زمینی قرار می‌گیرند، اما در نهایت از مدار خارج شده و دور می‌شوند. برای مثال در سال ۲۰۰۶ یک سیارک کوچک برای مدت حدود یک سال به دور زمین چرخید و یک سیارک دیگر چندین سال به دور زمین چرخید و در نهایت در سال ۲۰۲۰ مدار زمین را ترک کرد.

در این تلاش جدید، محققان اقدام به رصد و بررسی یک سیارک کوچک کردند که ماه گذشته با «سامانه هشدار برخورد سیارک» کشف شده بود. تحقیقات قبلی نشان داده بود این سیارک در مسیر برخورد با زمین قرار ندارد و محققان ظن آن را داشتند که این سیارک ممکن است برای مدتی در دام گرانش زمین قرار بگیرد.

محققان خاطرنشان کردند این سیارک کوچکی است و تنها ۱۰ متر طول دارد. دو محقق دانشگاه مادرید با در نظر گرفتن اندازه، سرعت و مسیر این سیارک، مسیر آن را در مدت چند ماه آینده محاسبه و دریافتند که این سیارک به اندازه کافی به زمین نزدیک خواهد شد تا تحت تاثیر گرانش زمین قرار گیرد اگر چه فقط برای مدت یکی دو ماه.

کار تحقیقاتی این محققان نشان داده است که این سیارک یک بار به دور زمین خواهد چرخید و این چرخش ۵۳ روزه، از پایان ماه جاری (سپتامبر) شروع می‌شود و سپس حوالی اواسط ماه نوامبر زمین را ترک خواهد کرد.

محققان با در نظر گرفتن مسیر این سیارک همچنین قادر شدند که منشاء آن را نیز برآورد کنند. آنها دریافتند که این سیارک احتمالا از کمربند سیارکی «آرجونا» آمده است. این کمربند از سیارک‌های زیادی تشکیل شده است که مدار‌های آنها به دور خورشید مشابه مدار زمین است. آنها همچنین خاطرنشان کردند که محتمل نیست که سیارک ۲۰۲۴ PT ۵ یک تکه آشغال (junk) فضایی باشد، زیرا مسیری دارد که مشابه یک شئ دیگر با منشاء طبیعی است.

منبع: ایرنا

تاکیدات فضایی دولت چهاردهم/ نباید از جهان در حوزه فضا عقب بمانیم

رئیس سازمان فضایی گفت: در آینده‌ای نزدیک کشور‌ها از فضا سهم‌خواهی خواهند کرد.

حسن سالاریه، رئیس سازمان فضایی کشور در برنامه صف اول شبکه خبر که با توجه به پرتاب ماهواره چمران به حوزه فضایی اختصاص داده شده بود، مطرح کرد: این ماهواره توسط مجموعه صاایران و شرکت های وزارت دفاع ساخته شده، البته مجموعه ای از شرکت‌های دانش بنیان پژوهشگاه هوا فضا هم در ساخت این ماهواره به این مجموعه کمک کردند. چرا که پروژه های فضایی معمولا به صورت مشترکی انجام می‌شوند و با مجموعه ها و دستگاه‌های مختلفی چون بخش خصوصی، بخش پژوهشی کشور و بخش دولتی با یکدیگر همکاری می کنند.

او گفت که ماهواره بر قائم ۱۰۰ بالاخره دومین پرتاب موفق عملیاتی خود را به طور متوالی به انجام رساند و این اتفاق بسیار اتفاق مهمی است. همچنین پرتاب ماهواره چمران یک به عنوان دومین پرتاب موفق عملیاتی مداری نویدبخش یک اتفاق مهم هست و آن هم اینکه پرتابگرهای ما در حوزه صنعت فضایی به ویژه پرتاب سوخت جامد ما در حالت تثبیت و رسیدن به بلوغ فناوری هستند و این می تواند مقدمه رونق اقتصاد فضایی باشد که به جد در دولت چهاردهم مورد تاکید است.

سالاریه ادامه داد: یکی از مواردی که وزیر ارتباطات خیلی تاکید دارند، بحث توسعه اقتصاد فضایی است. در برنامه هایی هم که به مجلس ارائه دادند به این حوزه تاکید شده است. بخشی از اقتصاد فضایی به این مفهوم است که ما از حوزه تحقیق و توسعه خارج شویم و به مرحله ارائه خدمات و درآمدزایی از صنعت فضایی برسیم. بحث اصلی این ماهواره قابلیت های مانور مداری است، زمانی که ماهواره در مدار خاصی قرار می گیرد، اگر بتونیم به صورت اختیاری موقعیت مدارش را تغییر دهیم یا اصلاح و جابجا کنیم یعنی ما قابلیت مانور مداری داریم.

او گفت: تا پیش از این خیلی از ماهواره ها که کار پیش رانش داشتن و کار اصلاح مداری می‌کردند و موقعیت مداری خودشان را تغییر می دادند؛ اما تغییرات در راستای اصلاح مدار و نگه داشتن موقعیت خودشان در یک وضعیت خاص بوده است. اما این جا ما بحث جابجایی ماهواره در مدار را داریم.

او با اشاره به بحث حفظ موقعیت مداری و اصلاح مداری که برای حفظ دوره مداری و تداوم ماهواره مهم است، گفت: یکی از مهم ترین کاربرد این ها در توسعه منظومه های ماهواره ای است. ما سال گذشته پرتاب ماهواره مهدا با دو ماهواره دیگر به صورت چندگانه داشتیم و این پرتاب های چندگانه در آینده هم دنبال می‌شود.

رئیس سازمان فضایی گفت: منظومه شناسی در برنامه هفتم، از تاکیدات آقای هاشمی، وزیر ارتباطات دولت چهاردهم است. ساخت و توسعه ۳۰ ماهواره نیز در برنامه هفتم تاکید شده که عمده این ها به صورت منظومه ای قرار است کار بشود.

او با بیان اینکه به تدریج از ماهواره اطلاعات گرفته خواهد شد، گفت: در حال حاضر ماهواره در مرحله پایدار سازی است. بر اساس اطلاعاتی که ما از اولین ردهای ماهواره گرفتیم پایدارسازی ماهواره در مسیر خیلی خوبی در حال انجام است و تقریبا می‌توانیم بگوییم که انجام شده است.

سالاریه ادامه داد:گام بعدی نشانه روی ماهواره و گام بعدی در واقع تست زیرسیستم‌های مختلف تعیین موقعیت، تعیین مدار و جهت موقعیت یابی ماهواره است. بعد از آن به سمت مانورهای مداری، تست زیر سیستم‌های پیشرانش می‌رویم و بارها و بارها تست می‌شوند تا به تثبیت برسد.

او گفت: ماهواره باید در مدار قرار بگیرد و در شرایط واقعی مداری و شرایط فضای ماورای جو که شرایط بسیار سختی است، تست بشود.

باید بتوانیم موقعیت مداری ماهواره را در فضا مدیریت و اختیاری کنیم تا بتوانیم اجزای سازه های بزرگ را در فضا مونتاژ کنیم و به یک سازه غول پیکر برسیم که این کاربردهای دیگری چون تصویربرداری فضایی، جمع آوری زباله ها و ... را دارد. ماهواره چمران یک بخشی از این تست ها را در ماه‌های اینده انجام می‌دهد و این تکنولوژی را برای ما در فضا نهادینه می‌کند.

سالاریه افزود: ماهواره چمران در ارتفاع حدود ۵۵۰ کیلومتری قرار گرفته است. به طور معمول به صورت روزمره ما یک رد غالب روز و یک رد غالب شب داریم. در این ارتباطات ما داده های ماهواره را تخلیه می کنیم و فرامین جدیدی را برای ماهواره ارسال می‌کنیم. برای ما مهم است که زیرسیستم‌ها در سلامت باشند و به درستی کار کنند.

سالاریه گفت: تاکنون ماهواره هایمان این زیرسیستم ‌ها با این ویژگی ها را نداشتند و ما به جد دنبال توسعه منظومه‌های ماهواره ای هستیم. در دولت چهاردهم هم تاکید شده این قضیه حتی با شتاب بیشتر انجام شود. بنابراین داشتن این قابلیت و رسیدن به منظومه های ماهواره ای یک ضرورت محسوب می‌شود.

سالاریه گفت: ماهواره‌های کوثر و هدهد از بخش خصوصی در آبان پرتاب می‌شوند. ماهواره طلوع ۳ و ظفر ۲ نیز در سال جاری به فضا پرتاب خواهند شد، همچنین چهار ماهواره تحقیقاتی آماده پرتاب نیز داریم، ما امسال بین ۵ تا ۷ پرتاب را پیش‌بینی کردیم که نخستین پرتاب آن امروز انجام شد و تا پایان سال حداقل ۴ تا ۶ پرتاب دیگر نیز داریم که بعضی از این پرتاب‌ها عملیاتی هستند و بعضی نیز تحقیقاتی و آزمایشگاهی هستند.

رئیس سازمان فضایی مظرح کرد: ما داده های ماهواره ای از جمله تصاویر را برای حوزه های مختلف مانند کشاورزی، محیط زیست ، متایع طبیعی و... میتوانیم ارسال کنیم.

او ادامه داد: برنامه خوبی را وزارت ارتباطات در حال پیگیری است که مجموعه ای از دانش بنیان ها، داده های ماهواره ای در اختیارشان قرار بگیرد در این باره در آینده نزدیک اعلام نهایی می‌شود.

رئیس سازمان فضایی با اشاره به توسعه پرتابگرهای سوخت جامد گفت: هوافضای سپاه در این زمینه ماموریت دارد.

او خبر داد: به زودی یک پرتاب توسط ماهواره بر سیمرغ خواهیم داشت. همچنین کارهای طراحی پرتابگرهای سنگین تر انجام شده و کارهای زیرمداری در حال انجام هستند.

سالاریه در پایان گفت: مسیر توسعه فضایی برای کشور یک « باید» است. در آینده ای نزدیک کشوری که صنعت فضایی پیشرفت نکرده باشه و دسترسی فضایی نداشته باشد نمی‌توان گفت به روز است.

او تاکید کرد: در دولت چهاردهم برنامه هایی برای توسعه علوم و اکتشافات فضایی دنبال می‌کنیم. نگاه به آینده است در آینده ای نزدیک کشورها در این زمینه از فضا سهم خواهی خواهند کرد. از سایر منابع فضایی استفاده می‌کنند ما هم نباید عقب بمانیم.

آینده نامعلوم و مبهم؛ گزارشی از منقضی شدن زیرساخت‌های ناسا

یک گزارش تازه از وجود نگرانی‌هایی جدی در مورد آینده آژانس اکتشاف فضایی پرده برداشت.

گزارشی که توسط آکادمی ملی علوم، مهندسی و پزشکی (NASEM) منتشر شد، نگرانی‌های جدی در مورد آینده آژانس اکتشاف فضایی ایالات متحده را آشکار کرد و این نگرانی‌ها نتیجه کمبود بودجه به دلیل کاهش علاقه به هوانوردی و فضای غیرنظامی در دراز مدت مربوط است.

سرنوشت مبهم ناسا

گزارش NASEM آینده سازمان ملی هوانوردی و فضایی (ناسا) را آینده‌ای خالی توصیف می‌کند، به ویژه اینکه بحران صرفاً به کسب بودجه کافی برای انجام وظایف و عملیات آن محدود نمی‌شود، به گونه‌ای که برخی از نتایج این گزارش نشان می‌دهد، ناسا با بحرانی مرتبط با عدم برنامه ریزی بلندمدت در منابع مالی، اتکا به قرارداد‌های خرید خدمات مبتنی بر نقطه عطف و ناکارآمدی به دلیل فرآیند‌های تجاری کند و دست و پاگیر مواجه خواهد شد.

مهم‌ترین چالش‌های پیش روی ناسا چیست؟

این گزارش همچنین نگرانی‌هایی را درباره نسل فعلی استعداد‌هایی که توسط شرکت‌های هوانوردی خصوصی تخلیه می‌شوند و نسل بعدی مهندسان به دلیل کمبود بودجه سیستم‌های مدارس دولتی، پایه و اساس دانش مناسبی ندارند، افزایش داد.

این گزارش خاطرنشان می‌کند که عمر زیرساخت‌های ناسا به شدت از عمر طراحی خود گذشته است که می‌تواند منجر به مشکلات جدی‌تری شود.

نورمن آگوستین، نویسنده اصلی این گزارش می‌گوید: اتکا به بخش خصوصی می‌تواند نیروی کار ناسا را بیشتر فرسایش دهد و نقش آن را به نظارت به جای حل مشکل کاهش دهد.

او بر اهمیت تخصیص بودجه بیشتر کنگره به ناسا برای رفع این نگرانی‌ها و همچنین اهمیت اولویت دادن ناسا به تلاش‌های خود برای اهداف و ابتکارات استراتژیک‌تر تاکید کرد.

منبع: الیوم السابع

یک گزارش تازه از وجود نگرانی‌هایی جدی در مورد آینده آژانس اکتشاف فضایی پرده برداشت. گزارشی که توسط آکادمی ملی علوم، مهندسی و پزشکی (NASEM) منتشر شد، نگرانی‌های جدی در مورد آینده آژانس اکتشاف فضایی ایالات متحده را آشکار کرد و این نگرانی‌ها نتیجه کمبود بودجه به دلیل کاهش علاقه به هوانوردی و فضای غیرنظامی در دراز مدت مربوط است. سرنوشت مبهم ناسا گزارش NASEM آینده سازمان ملی هوانوردی و فضایی (ناسا) را آینده‌ای خالی توصیف می‌کند، به ویژه اینکه بحران صرفاً به کسب بودجه کافی برای انجام وظایف و عملیات آن محدود نمی‌شود، به گونه‌ای که برخی از نتایج این گزارش نشان می‌دهد، ناسا با بحرانی مرتبط با عدم برنامه ریزی بلندمدت در منابع مالی، اتکا به قرارداد‌های خرید خدمات مبتنی بر نقطه عطف و ناکارآمدی به دلیل فرآیند‌های تجاری کند و دست و پاگیر مواجه خواهد شد. مهم‌ترین چالش‌های پیش روی ناسا چیست؟ این گزارش همچنین نگرانی‌هایی را درباره نسل فعلی استعداد‌هایی که توسط شرکت‌های هوانوردی خصوصی تخلیه می‌شوند و نسل بعدی مهندسان به دلیل کمبود بودجه سیستم‌های مدارس دولتی، پایه و اساس دانش مناسبی ندارند، افزایش داد. این گزارش خاطرنشان می‌کند که عمر زیرساخت‌های ناسا به شدت از عمر طراحی خود گذشته است که می‌تواند منجر به مشکلات جدی‌تری شود. نورمن آگوستین، نویسنده اصلی این گزارش می‌گوید: اتکا به بخش خصوصی می‌تواند نیروی کار ناسا را بیشتر فرسایش دهد و نقش آن را به نظارت به جای حل مشکل کاهش دهد. او بر اهمیت تخصیص بودجه بیشتر کنگره به ناسا برای رفع این نگرانی‌ها و همچنین اهمیت اولویت دادن ناسا به تلاش‌های خود برای اهداف و ابتکارات استراتژیک‌تر تاکید کرد. منبع: الیوم السابع

تاکید عراقچی بر حمایت از لبنان و منطقه در برابر شرارت‌های رژیم اسرائیل

سید عباس عراقچی بعد از ورود به بیروت، با حضور در سفارت جمهوری اسلامی ایران با کاردار و همکاران نمایندگی کشورمان دیدار و گفتگو کرد.

سید عباس عراقچی وزیر امور خارجه کشورمان بلافاصله بعد از ورود به بیروت، با حضور در سفارت جمهوری اسلامی ایران با کاردار و همکاران نمایندگی کشورمان دیدار و گفتگو کرد و در جریان آخرین تحولات لبنان قرار گرفت.

عراقچی در این دیدار ضمن تبریک و تسلیت شهادت سید مقاومت شهید سیدحسن نصرالله دبیرکل مجاهد حزب‌الله لبنان و سردار شهید نیلفروشان و سایر شهدای عزت و مقاومت، از مجاهدت‌های دیپلمات‌های کشورمان در بیروت در این شرایط حساس قدردانی نمود.

رئیس دستگاه دیپلماسی همچنین بر اهمیت استفاده از همه ظرفیت‌های دیپلماتیک جمهوری اسلامی ایران جهت حمایت از لبنان و منطقه در برابر شرارت‌های توسعه طلبانه و تجاوزکارانه رژیم اشغالگر صهیونیستی تاکید کرد

چه غذاهایی را کودکان و نوجوانان نباید مصرف کنند؟

رئیس دپارتمان تغذیه بیمارستان مسیح دانشوری گفت: والدین باید مصرف غذاهای شور، شیرینی‌های غیر طبیعی و نمک را برای فرزندان خود محدود کنند.

منصور رضایی، رئیس دپارتمان تغذیه بیمارستان مسیح دانشوری و عضو هئیت علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی در گفت و گو با باشگاه خبرنگاران جوان با بیان این که چاقی کودکان دلایل مختلفی همچون عدم تحرک، مصرف غذاهای پرکالری و... دارد؛ گفت: چاقی کودکان و نوجوان به یک دلیل ایجاد نمی‌شود و به همین علت با یک دلیل این بیماری از بین نمی‌رود.

وی با بیان این که جامعه ایران ماشینی شده و‌ کودکان و نوجوانان بدون هیچ حرکتی غذاهای فست فودی، پر گالری و پرنمک در اختیار دارند؛ افزود: امروزه متاسفانه هم والدین و هم کودکان و نوجوانان تحرک ندارند، الگوی غذایی و وضعیت رژیم غذایی تغییر کرده و همین امر باعث شده تا در جامعه معضل چاقی را شاهد باشیم.

او با بیان این که برخی از والدین برای فرزندان خود رژیم غذایی طراحی کرده و بر اساس آن عمل می‌کنند؛ ادامه داد: با کاهش کالری غذایی نمی‌توان جلوی چاقی کودکان را گرفت؛ چرا که کودکان در سن رشد هستند و این امر ممکن است باعث اختلال قدی در کودک شود.

رضایی با بیان این که به راحتی نمی‌توان به افراد زیر ۱۸ سال رژیم غذایی داد؛ تصریح کرد: والدین باید در کنار کاهش کالری غذایی، مصرف غذاهایی همچون کالباس، سوسیس، شیرینی‌های غیر طبیعی(مربا، آب‌میوه، نوشابه و نوشیدنی‌های گازدار) و نمک را محدود کنند؛ چرا که حذف این مواد غذایی نیز مضر است.

عضو هیات علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی با بیان این که میوه‌ها و سبزیجات باید جایگزین تنقلات شور همچون چیپس و پفک شوند؛ اظهار کرد: یکی از راه‌های صحیح رژیم گرفتن ، درست خوردن است. مثلا وقتی بخواهیم چای داغ را مصرف کنیم با آن ۶ قند می‌خوریم؛ ولی وقتی آهسته می خوریم و می گذاریم چای ولرم شود با یک قند آن را مصرف می‌کنیم.

وی افزود: از دیگر راه‌های رژیم برای کودکان مصرف غذا در مکان‌های گرم است؛ چرا که مکان‌های گرم باعث کاهش اشتها شده و مصرف غذا خود به خود کم می‌شود.

او با بیان این که غذاهای سفت و اصطلاحا فک خسته کن باید به کودکان و نوجوانان داده شود؛ افزود: غذاهای نرم باعث افزایش میل و خوردن می‌شوند. بر همین اساس والدین باید از دادن آب‌میوه‌های طبیعی و نرم به فرزندان خود پرهیز کنند.

او با بیان این که غذاهای پر چرب نباید در دسترس کودکان و نوجوانان باشند؛ ادامه داد: والدین باید غذاها را با پیاز، سیر، آب‌لیمو و آب نارنج مزه دار کنند تا کودکان و نوجوانان به غذاهای شیرین، پرچرب و شور سوق پیدا نکنند.

وی با بیان این که والدین باید غذاهای پر فیبر را در برنامه غذایی قرار دهند؛ افزود: والدین نباید از میان‌وعده برای فرزندان خود غافل شوند.

رضایی با بیان این که نباید کودکان و نوجوانان گرسنه شوند؛ تصریح کرد: والدین باید غذاهای مفید را در اختیار فرزندان خود گذاشته و به جای اصرار، احساس نیاز را به آن‌ها القا کنند.

رئیس دپارتمان تغذیه بیمارستان مسیح دانشوری در پایان به والدین توصیه کرد: والدین باید برای فرزندان خود تفریح ایجاد کنند تا در زمان اوقات فراغت به جای مصرف غذا و تنقلات سرگرم شوند.

در گفت‌وگو با باشگاه خبرنگاران جوان مطرح شد؛ ساخت قایق‌های برقی با فناوری روز دنیا برای اولین بار در

محققان یک شرکت دانش بنیان موفق به طراحی و تولید موتور برقی قایق شده اند که با حجم ۵۰ اسب بخار، واردات این محصول را تمام کرده است.

محمدمهدی آشنا، مدیر عامل یک شرکت دانش بنیان با اشاره به موتور برقی قایق تولیدی این شرکت گفت: شرکت دانش بنیان ما موتور برقی قایق که جزء وسایل برقی دسته بندی می‌شود را برای اولین بار در کشور تولید کرده است. وسایل برقی به دلیل کاهش آلودگی هوا و جلوگیری از آسیب به محیط زیست در حال حاضر در سطح دنیا در حال گسترش بوده و استفاده بالایی نیز دارند. چالش‌های مهمی که در قایق‌های تفریحی وجود دارد عبارتند از صدای بلند موتور‌های بنزینی - دیزلی و آلودگی آب با ریخته شدن روغن موتور به داخل آب.

او افزود: برای رفع این مشکل راهکاری را ایجاد کردیم که بتوانیم از موتور‌های برقی برای قایق‌ها استفاده کنیم؛ زیرا در دنیا نیز موضوع بسیار مهمی است و تمامی کشور‌ها درصدد رفع این چالش هستند. موتور برقی قایق این شرکت دانش بنیان با توان ۱۵ تا ۵۰ اسب تولید شده و در جزیره قشم در حال استفاده است. این محصول همانند ماشین‌های برقی انرژی خود را از باتری که در داخل آن تعبیه شده است، می‌گیرد.

مدیر عامل این شرکت دانش بنیان اظهار کرد: شناور‌های تفریحی به دلیل سر و صدای بالا و آسیب به محیط زیست در اولویت استفاده هستند. باتری‌های تعبیه شده در این قایق‌ها بین نیم ساعت تا ۳ الی ۴ ساعت قابلیت استفاده دارند. موتور‌های بنزینی کشور در حال حاضر نیز وارداتی هستند؛ اما با این وجود، برای رفع آلودگی‌ها موتور برقی را تولید کردیم. زیرا فناوری‌های دنیا مانند موتور سیکلت و ماشین‌ها نیز به سمت برقی شدن می‌روند.

به گفته وی موتور‌های برقی قایق تولیدی این شرکت دانش بنیان با قیمت ۳ هزار دلار بهایی به اندازه نصف قیمت نمونه خارجی با قیمت ۶ هزار دلار دارند، اما از نظر کیفیت به دلیل فناوری نوین (موتور براشلس) به کار رفته در آن نسبت به نمونه خارجی خود بهتر هستند. موتور براشلس فناوری جدیدی است که در حجم کمتر توان بالاتری را تولید می‌کند و بازه بسیار بالاتری و مصرف انرژی پایین تری دارد. وزن موتور ساخته شده ۷۰ کیلوگرم است.